Turgut özal...

TURGUT ÖZAL...
Mehmet Necati GÜNGÖR

O'nu 21 yıl önce kaybettik.
Takvim, 17 Nisan yaprağında takıldı.
Sonra, yeni bir devir.
Cumhurbaşkanı Özal'dan,
Cumhurbaşkanı Demirel'e...
Başbakan Demirel'di O'nu Türk milletine armağan eden.
Üç kardeştiler.
Turgut, Korkut, Bozkurt.
Devrin bazı basın organları onları Takunyalı kardeşler olarak karalamaya çalışıyordu.
Namaz kıldıkları için Takunyalı deniyordu.
Demirel, yazılıp çizilenlerin hiçbirisine aldırış etmedi.
Aksine, O'nları dahi kardeşler diyerek övdü.
Zaman içinde Turgut beyi planlamadan alıp Başbakanlık Müsteşarlığı'na getirdi.
Daha önce Korkut beyi de Türkiye Petrolleri'nin başına getirmişti.
Korkut bey MSP'li oldu, Demirel'den koptu.
Turgut bey vefasını son ana kadar sürdürdü.
Takvimler 24 Ocak 1980'i gösterirken o hem Başbakanlık, Hem Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarı idi.
İki Müsteşarlık koltuğunu birden dolduruyordu.
Başbakan Demirel'in O'na olan güveni tamdı.
24 Ocak kararlarını birlikte alıp uyguladılar.
Türkiye için devrim niteliğinde kararlar.
Ekonomi kötüye gidiyordu.
Karma ekonomi modeli ise miadını doldurmuştu.
Türkiye artık özel sektör eliyle kalkınmalı, yabancı sermayeye açılmalıydı.
Kararlar alındı.

Şöyle ki:
%32,7 oranında devalüasyon yapılarak günlük kur ilanı uygulamasına geçildi.
Devletin ekonomideki payını küçülten önlemler alındı. KİT'lerdeki uygulamaya paralel olarak tarım ürünleri destekleme alımları sınırlandırıldı.
Gübre, enerji ve ulaştırma dışında sübvansiyonlar kaldırıldı.
Dış ticaret serbestleştirildi, yabancı sermaye yatırımları teşvik edildi, kâr transferlerine kolaylık sağlandı.
Yurtdışı müteahhitlik esteklendi.
İthalat kademeli olarak libere edildi, ihracat; vergi iadesi, düşük faizli kredi, imalatçı ihracatçılara ithal girdide gümrük muafiyeti, sektörlere göre farklılaşan teşvik sistemi ile teşvik edildi.
Sonra, 12 Eylül.
Turgut bey, abi diye hitap ettiği eski Başbakanına gitti, bana görev veriyorlar, kabul edeyim mi? diye sordu.
Ülke bizimdir, elbette cevabını aldı.
Sonra, o hükümette Başbakan Yardımcısı oldu.
24 Ocak kararlarını uygulamayı sürdürdü.
Ekonomi nefes aldı.
Serbest düzene geçilirken ANAVATAN partisini kurdu.
Satarım, Sattırmam tartışması sonunda iktidar oldu.
O artık Başbakandı.
Hatasıyla, sevabıyla on yıla yakın Başbakanlık.
Türkiye'ye çağ atlattık!
Bizim icraatımıza onların hayalleri bile yetişemez!
Sözleri O'na aitti.
Ben hep bilançonun son satırına bakarım.
O, Türkiye'ye kâr ettiren bir Başbakandı.
Ağabeysi gibi.
12 Eylül aralarına girdi.
Kıyasıya ve üzücü rekabet.
Oysa biz, hepimiz birinin Cumhurbaşkanı, birinin Başbakan olmasını ne kadar arzu ediyorduk.
Olmadı.
Bir anekdot:
Bilgisayarlar arkadaşı idi.
Odasında bir düzine bilgisayar.
Kimisiyle ekonomiyi, kimisiyle iç güvenliği, kimisiyle Türkiye'yi, kimisiyle dünyayı izler, kimisiyle de oyun oynardı.
Bir Ramazan günü, bilgisayarlardan birisi bozuldu.
Bilgi işlemden bir uzman çağırttı.
O uzmanın adı Yavuz Günal'dı.
Arıza giderildi, sahur vakti yaklaşmıştı.
Cumhurbaşkanı, memuruna sordu: Oruç tutuyor musun?
Hayır efendim, tutmuyorum.
Olsun, gel sahuru birlikte yapalım.
17 Nisan'da sadece bir Cumhurbaşkanını değil,
Başarısı arttıkça, tevazuu da, hoşgörüsü de artan bir siyasetçiyi kaybettik.
Ruhu şad, mekânı cennet olsun.
 

Benzer konular ↴

Benzer konular ↴

Üst Alt