sona gidiyorum acaba düşüncem değişirmi

şuan nereden başlasam ne yazsam diye düşünüyorum. babam annemi aldatıyor ve bunu bir ben biliyorum. çok çok kötü bir durummuş insanın gözünde melek gibi gördüğü birinin böylesine bi durum yaşadığına şahit olmak. hiç bilmemek geçmişe gidip o anı silmek isterdim. şuan tamamen çökmüş durumdayım. söyleyemiyorum anneme bu durumu 1 damla gözyaşı dökse yerle bir oluyorum. bi geliri olsa bi desteği olsa söylicem bu böyle diycem çekip gidelim diycem ama yapamıyorum vede söyleyemediğim hergün daha kötü duruma geliyorum . üni. 2. sınıf da bıraktım tekrar sınava hazırlanıcam diye fakat şuan otarafı düşüncek gücüm kalmadı. herhangi bi idealim yapmak istediğim bişey yok yorgunluk geldi. bazen diyorum çantamı alıyım çıkıyım yola gittiği yere kadar gidemezsem de yapcak bişey yok der bırakırım orda diye. bazen diyorum acaba bana ne oluyo neden ben diyorum . çok büyüttüğümü düşünen çok insan çıkar şimdi burdan derler bitek sen yaşamıyosun bunları diye ama şimdiden hepsi kendini benim yerime koysun 1 kez olsun düşünsün videosunu izlediğini . ne yapmam gerek bilmiyorum ne yapacağımı hiç bilmiyorum . belki düşüncelerime yön verecek bi yorum okurum diye düşündüm ne biliyim belkide yazmak istedim sadece ama şu bi gerçek ki erkeklerin %90 ı aynı kendimin hangi dilimde olduğunu bilmiyorum ama gerçekten bu değişmez bi gerçek . okuyan herkezden bi yorum bekliyorum soru da olabilir yeterki okuyan herkez bu duruma bişey yazsın
 
canım benim aynı şeyi bende yaşadım.oğlum babasının yaptığı ahlaksızlığı bildiği halde bana söylememiş.o yüzden aramız çok kötü.onu babasının suç ortağı olarak görüyorum .bence söyle.
 
Üst Alt