• Merhaba Ziyaretçi hoşgeldin! Forumdan daha fazla yararlanmak için buradan kayıt olunuz...

Ruh sağlığı \ Kendi kendine konuşmak [Yardım lütfen]

Cevohir

Acemi
Üye
Merhabalar arkadaşlar ,

Sözlerime kendimi şikayetim hakkında sizlere yardım edebilecek bilgiler vererek başlamak isterim. Ben hayal dünyası fazlası ile geniş , hiperaktif , fazlası ile duygusal olan (balık burcu) , şiirler şarkılar yazan (amatör olarak) , oyuna düşkün , eğlenmeyi seven , tembel 19 yaşında bir gencim. Şikayetim ise şudur;

Ayna karşısında kendi kendime konuşuyorum. Bunu söylediğimde insanlar kendi kendine konuşmanın bir hastalık olmadığını söylüyorlar. Haklılar bunun kadar doğal bir şey yok. Bende bunu yapıyorum , fakat bunun çok fazla ötesinde bir durum var. Olmayan şeyler kurguluyorum ve oynuyorum. Ayna karşısında kendi kafamda kurguladığım bir dünyanın içerisine giriyorum ve yine kendi kurguladığım şekilde bunu devam ettiriyorum. Yani daha iyi anlamanız açısından detaylı anlatmak gerekirse , bunu 2 şekilde yapıyorum:

İzlediğim bir dizi veya filmdeki karakter olarak aynanın karşısına geçiyorum ve o karakteri kendi kurguladığım şekilde canlandırıp oynuyorum , saçma sapan gelebilir ama elimde sigara veyahut belimde silahla falan yani karaktere uygun şekilde.

Kendi çevremden insanlarla birlikte kurduğum bir hayal dünyası daha var. Burada ise ben kendim olarak geçiyorum aynanın karşısına ve yine kendim kurguladığım bir olayı canlandırarak oynuyorum.

Bu durumları genellikle arka plandan bir fon müziği açarak yapıyorum...

Durum tam olarak budur. Bunu hiç kimse ile paylaşmadım ve gelip buradan da yazmazsam delireceğimi düşündüm. Ayrıca bu olayları böyle anlatınca istem dışı yapıyormuşum gibi gözükebilir ama tam tersine yalnız kalıp canım sıkıldığı zaman yapıyorum. 13 yaşımdan beridir gelen bir durum bu , o zamanlar çocuğum diye düşünüp büyüyünce bu durum devam etmez derdim kendi kendime. Ama halen aynı sıklıkla devam eden bir durum var ortada. İstem dışı yapsam amenna giderim doktora anlatırım budur derim. Ama kendim isteyerek yapıyorum ve genelde yaptıktan sonra uyuyakalıyorum. Yani dışardan birisi görse "Ya hu kafayı yemiş delirmiş bu çocuk ! " der. Aslında çok asosyal bir insan değilimdir. Aksine arkadaş çevrem geniş ve sevilen bir insanımdır. Ama ne yapacağımı bilmiyorum ve bu durumdan şikayet etmeye bu sene başladım. Çünkü hazırlanmam gerekken bir sınavım var ve bu huyum çok zamanımı çalıyor. Yardımcı olup en azından düşüncelerinizi paylaşırsanız beni çok mutlu edersiniz...

En merak ettiğim durumda bu daha ne kadar devam edecek ? 30'lu yaşlarıma geldiğimde kendimi ayna karşısında bu hareketleri yaparken bulmak istemiyorum...

Saygılarımla ;
Bir genç
 
Z

Ziyaretci

Ziyaretci
Genç kardeşim, senin probleminle ilgili Türkiye'nin en iyi psikiyatristlerinden Nevzat Tarhan Hürriyet gazetesine bir makale yazmış onu mutlaka okumalısın. Sana yol gösterici olacaktır bu makaleler.
İki tane makale linki kopyalıyorum sana. İkisi de senin aradığın cevapları veriyor ve sana yardımcı olacak nitelikte. Bu makaleleri ailene de oku kardeşim. Senin bu problemin konusunda uzmanlardan
yardım alman gerekiyor. Sen kendi kendine teşhis koyamazsın, bırak bunu konunun uzmanları yapsın.
 
Z

Ziyaretci

Ziyaretci
Hala devam ediomu acaba bu sorunun
 
Z

Ziyaretci

Ziyaretci
Bu tek bende var saniyodum ve yazdığın şeyleri görünce ağlamaya başladım tek değilmişim ve buna inanamıyorum
 
A

AyzA

Ziyaretci
İnanmıyorum! Sadece bende var sanıyodum. Bende şu şekilde oluyor; Çok sevdiğim bir kitap veya film karakterinin kılığına giriyorum. Bazen iki üç hikayeyi birleştirdiğim olur. Odamda konuşur, gezer, onlarla oyun oynarım.

Bunun bir hastalık olduğunu bugün öğrendim. Bir yandan hastalık grubuna girdiği için tedavi olmak istiyorum. Bir yandan bu özelliğimden memnunum. Yolda yürürken fısıldayarak onlarla konuşmaya devam ederim.

Küçükken herkesin ortasında onlarla oynar konuşurdum. Şimdi sosyal baskıdan olsa gerek sadece yalnızken ya da başka insanlar fark etmeden konuşuyorum.

Bu "hastalıktan" kurtulmak istemiyorum. Beni diğerlerinden farklı ve eğlenceli bir insan yapıyor. Ama 30-40 yaşında da mı böyle olacağım? Bu hastalığın adını biliyorsanız lütfen yazın.
 

KillPeople

Acemi
Üye
Bende bu sorunla yaşıyorum çok mutluyum her zaman devam etmesini istiyorum Onlarla vakit geçirmek için herşeyimi veririm
 
Z

Ziyaretci

Ziyaretci
Ben bazen birilerine kızdımmı veya bi ticaret yapmaya giderken stresli durumlarda kendi kendime konuşuyorum neden
 
Z

Ziyaretcixx

Ziyaretci
Yalnızca bende var sanıyordum yazdıkların birebir bana da uyuyor gibi ama ben de şu şekilde oluyor . Tuvalete gidip aynada o gün içinde yaşayamadıklarımı yada hayalimde yapmak istediklerimi sanki onlar karşımdaymış gibi canlandırıyorum en az on dakika tuvalette öyle ayna ile konuşuyorum sonra Melis napiyorsun o sadece bir ayna deyip çıkıyorum bu bende 13 yaşımdan beri var ve 16 yaşımdayım psikolojik tedavi görmek istiyorum ama bu hallerimi de anne babama anlatmak istemiyorum
 
1

1234

Ziyaretci
Bende böyle bi hikaye kuruyorum ve onu kafamda oynuyorum bunu müzik dinlerken yapıyorum bazende yanlız veya tuvalete gittiğimde ayna karşısında yapıyorum bunun hayal olduğunun farkındayım ama yapmak istiyorum bu durumumu aileme anlatmaya çekiniyorum acaba yanlızlıktan dolayımı böyle yapıyorum yoksa psikolojij rahatsızlığım mı var bilemiyorum biöey yazar mısınız
 
Z

Ziyaretci1985-

Ziyaretci
Kendi kendime konuştuğumun hep farkındayım uzun yıllardır var ve söylemek istetiyip de söyleyemediğim bir şey olduğunda o ana geri dönüyorum ve şöyle yapsaydım diye başlıyor keşkelerde kalıyorum tedavi Olmalı mıyım?
 
Z

Ziyaretci 2

Ziyaretci
Sinirlendiğimde ve üzüldügümde aynanın karşısına geçip kendimle konuşuyorum . Kendimi motive ediyorum . Herşey gözümun onüne geliyor o an ve şunu mu yapsam bunu mu yapsam diye düşüyorum . Muzik aciyorum o arada . Gerekirse ağlıyorum .
 
N

Nosans

Ziyaretci
Bunu bende yapiorummmm nolur benimle iletişime gecin
 
C

Cevat

Ziyaretci
Kardes 21 yasindayim. Senin gibi balık burcuyum. Anlattıklarının hepsini birebir ben yapıyorum. Ele sigara alıp dizi falan canlandırmasından tut fonda müzik çalmasına kadar ve yine ayna karşısında. 8 yasımdan beri var bu. Üzülünce ayna karsisinda aglayip sevinince ayna karsisinda oynamayla basladi. Suan yeri geliyor banyo oncesinde farkinda olmadan aynanin onunde 2 saat gecirmisim 3 saat gecirmisim ! Isin komik kismi bundan zevk aliyosun. Durdurmak istiyorsan muzik calarken aynanin karsisina gecme. Yoksa yaş 30 falan dinlemez. Günlük hayatta az konustugun zaman veyahut hafta boyunca yogun bi tempodayken birden yasantin sakinlesmisse yani evden cikmamissan topluma girmemissen bünye bunu istiyor bir nevi günün bos gecmesini orda hayali olarak bi tempoya sokup günü kurtariyorsun.. Düzensiz uyuma
 
Z

Zeynep Ceren

Ziyaretci
Öncelikle merhaba bu nasıl denir bilmiyorum. Kendimi bildim bileli surekli ayna ile konuşuyorum ve bu farkında olmadan oluyor kendi kendime kafamdan kurup onları canlandırıyorum ve canlandırdığım şeyler iyi şeyler değil sürekli kötü şeyler canlandırıyorum. Bir iş ile mesgulsem o işi anında bırakıp ayna ile konuşmaya başlıyorum. İnsanlarla ilişkilerim kötüleşti durup dururken ağlıyorum ve geceleri kabus görüp ağlayarak uyanıyorum. Ailemin bundan haberi yok ve bilip bilmeden kendime zarar veriyorum. Bugün parmaklarım da kesikler var ve ben keserken canım acımıyor fark etmiyorum. Herkesle kavga içindeyim ve kendimi durduramıyorum gözlerim dalıp dalıp gidiyor ne olur yardım edin ne yapacağımı bilmiyorum.
 
Y

Yerkisima

Ziyaretci
Ben de senin gibi kendi kendime konuşuyorum. Hatta bazen ağlıyorum,ağlarken kendi omuzuma dokunup teselli ediyorum. Bakışlarımda bir değişiklik sezince neyin var senin diye sorup cevap vermeyince de kendime kızıyorum. Kendi dünyamda yaşıyorum aslında. Aynı dediğin gibi rollere bürünüyorum. Geçenlerde elime aldığım bordo ruju yüzüme sürdüm ve yüzüm çirkin oldu diye ağlamaya başladım bunun saçma olduğunu on dakika sonra algılayabildim. Aynı zamanda kendime zarar verdiğim zaman yanağımı okşayarak kendime sarılıyorum. Bilmiyorum hastalık mı normal bir şey mi
 
Z

Ziyaretci123456

Ziyaretci
Bende de şöyle bir Sıkıntı var, aynanin karşısina geçip bu ben degilmisim ya da bu beden benim değilmiş gibi vs vs. Ara ara oluyor nedense. 18 yaşındayım ve fazlasıyla korkuyorum.
 
Üst Alt