• Hoşgeldin ziyaretçi , forumdan daha fazla yararlanmak için buradan üye olunuz...

ORLANDO/ Virginia Woolf

  • Konbuyu başlatan mopsy
  • Başlangıç tarihi
  • Cevaplar 0
  • Görüntüleme 1K

Okunuyor :
ORLANDO/ Virginia Woolf

mopsy

Emektar
Üye
Merhaba




“Ben neyim? diye soruyorum. Bu? Hayır, ben şu’yum. Özellikle şimdi bir odadan, konuşan insanlardan ayrıldığım, yapayalnız, altımda kaldırım taşlarının çın çın öttüğü, ayın görkemli, ilgisizce eski kilisenin üzerinde yükselişine baktığım zaman, iyice anlıyorum ki bir tek ve yalın değilim, karmaşık ve çoğum. Herkesin içinde Bernard fıkırdar; özel yaşantısında gizliliğe eğilimlidir. İşte onların anlamadıkları da bu; çünkü, kuşkusuz onlardan kurtulan benim, kaçamaklı karşılıklar verdiğimi söyleyerek şimdi benden söz ediyorlardır. Değişik geçişler yapmak zorunda olduğumu anlamıyorlar; sıraları geldikçe Bernard olarak paylarına düşen davranışları gösteren birçok değişik adamın giriş ve çıkışlarını gösteren birçok değişik adamın giriş ve çıkışlarını düzenlemek zorunda olduğumu... Korkunç bir biçimde anlıyorum koşulları. ..”

“Ama sen anlarsın; sen, kendim, bir çağrıya her zaman giden ( korkunç bir deney olurdu bu çağırmak, gelecek hiç kimse yokken; gece yarılarını ıssızlaştırırdı bu, açıklarda kahvehanelerdeki yaşlıların yüzlerindeki anlamı- gelmeyen birisini çağırmayı bir yana bırakmışlardır artık) sen anlarsın benim bu gece söylediklerimle yalnızca yüzeysel olarak tanımlandığımı. Aşağılarda en uyumsuz olduğum anda bütünleniyorum da. Coşkun bir anlayış gösteriyorum; oturuyorum bir delikteki kara kurbağa gibi, ne gelirse gelsin tam bir soğukkanlılıkla karşılayarak.”

 
Üst Alt