Nevruz araya gitti

Birkaç gündür yazılı ve görsel basın, sadece Libya ve Kaddafi ile
yatıp kalkıyor. ABD önderliğinde bazı Batılı ülkelerin de katılımıyla
Libya'ya başlatılan askeri müdahale gündemin tek konusu. Gerçekten de
çok önemli gelişmeler yaşanıyor Ortadoğu coğrafyasında.

Tam da bu günlerde ülkemizi direkt ilgilendiren bir Nevruz yaşandı,
ancak gündeme az da olsa hiç giremedi her nedense! Görsel basın
neredeyse hiç yer vermedi, yazılı basın ise ara ve arka sayfalarda
birkaç paragraf ve resimle geçiştirdi Nevruz'u. Ya; alışmış,
kanıksamış ve sindirmiştik, bu yüzden yer vermedik, ya da; alınmış bir
karar veya verilmiş bir talimatla, bilerek ve özellikle yer vermedik.

Oysa bakın, bu son Nevruz'da neler oldu, neler yaşandı...

Öncelikle, katılım sayısı ve düzenlenen il sayısı bariz şekilde arttı.

İstanbul mitingi Diyarbakır'dakini geçti neredeyse. Selahattin
Demirtaş ta İstanbul'dan seslenerek; "Bizden çaldığınızı (!) geri
vereceksiniz" derken, Doğu ve G.Doğu için de "Bizim coğrafyamız"
ifadesini kullandı.

Miting alanları tamamen sarı-kırmızı-yeşil'e büründü, yerel kıyafet
denilen PKK'lı teröristlerin giydikleri kıyafetler giyildi.

Açıkça, Apo, PKK ve Kürdistan içerikli ve yanlısı sloganlar atıldı,
pankart, temsili bayrak ve posterler taşındı.

Apo'nun, avukatları vasıtasıyla gönderdiği mesaj, alkışlar eşliğinde okundu.

Yapılan konuşmaların tümünün ortak noktası ve talebi, "Apo'ya
özgürlük" idi. Osman Baydemir özetledi ve; "Kürt halkının özgürlüğü
Öcalan'ın özgürlüğünden geçer" dedi.
PKK'lı Karayılan da gerçek niyeti ortaya koydu; "Özgür bir Kürdistan istiyoruz".

Şırnak'ın Cizre ilçesinde, kutlama mahiyetinde (!), uzun namlulu
silahlarla saatlerce havaya ateş açıldı.

Bu arada, Mardin'in Nusaybin ilçesinde de asılı bir Türk bayrağı
indirilmeye çalışılarak, taşlandı. Bu da kutlama mahiyetindeydi!

Oysa; 8-10 yıl öncesine kadar, bir, dikkatinizi çekerim; bir (1) PKK
bayrağı açılsa, PKK renkleri olarak bilinen renklerden oluşan bir
kurdele, dikkatinizi çekerim; kurdele, takılsa olay olur, basın,
yuvarlak içinde durumu yüzlerce defa tekrar tekrar gösterir, "bunu da
yaptılar!" diyerek hayrete düşer, dakikalarca da kınardı.

Evet, bir nevruz daha geçti. Talepler açıkça dillendirildi, sloganlar,
pankartlar açıkça atıldı, sergilendi. "Anadil isteği, kültürel haklar"
gibi maske sözler ağızlara hiç alınmadı, varsa yoksa Apo'ydu, Apo'ya
özgürlüktü, PKK'ydı, Kürdistan'dı. Kürt sorunu denilen sorunun gelip
dayandığı nokta apaçık ortadaydı.

Bu nedenle siz, "açılım" da yapsanız, "anadil isteği"ni yerine de
getirseniz, "Kürt kimliği"ni anayasal olarak kabul de etseniz, sorun
çözülmeyecekti, çözülmesi de mümkün değildi. Çünkü, 1999'dan buyana,
yani Apo'nun yakalandığı tarihten buyana, ve özellikle son 5-6 yıldır
bu değişken sorun, artık ve tamamen Apo'nun serbest bırakılmasına
bağlanmıştı.

Ama biz, bazı akil adam, bilirkişi, uzman ve yetkili olarak
tanıdığımız, dinlediğimiz, seyrettiğimiz, ağzına baktığımız, maaşlı ve
koltuklu bazı safdillerin ya da kurnaz tilkilerin sayesinde (!) hep
oyalandık, oyalandık, oy alan dık, oy veren dik, içi oyulandık,
landık, dık, ama bir türlü gerçeği anlayamadık, madık, dık...

Sabahattin Talu
sabahattintalu@gmail.com
 
yavas yavas ayak sesleri geliyort biz ergonekonla yatip kalkiyoruz polisler tokatlaniyor
meclis catisi altinda bulunan vekillier maasini ödeyen devletin kolluk güclerini tasatutan
böylesine bir zamanda yasiyoruz hadi iyi uykular sayin barlamenterler.
 
Üst Alt