Muhabbet...

İnsanın kendiyle ilgili geliştirdiği tedbirler..
Kendi kendinin kontrolü..
Hesaplar kitaplar.doludan alınıp boşa,boştan alınıp doluya hınca hınç yapılan baskılar..
Tutuşlar ,vaz geçişler..tekrar tekrar geri dönüşler.El hasıl hayatın ilmikleri..Dokunan ömür manzaraları..oluşan kanaatler.Hadler ve hükümler..Bir yığın yorgunluk,bir deli çaba
Nerede ipini gevşetmeli şu nev-i şahsına münhasır istibdadın. Darbenin alasını ilan ettiğin gönlün bizar çığlığı nasıl susturmalı.
Süsleyip süsleyip arz-a endam eylenilen dualar..Direniş halinde konu ve konumlarımızın bizce olgunluğu..
Yani biliyoruz aslında ne söyleyip ne istediğimizi..
Güya,vakt-i icabenin mucibince hareket ettiğimizi..
Dört göz yolunu gözlediğimiz olur imzalarının tezahür edeceği gelecekler.ve neden gelmezler..ve ya gelirlerde neden görünmezler
Çok mu itinalıyız acaba..
Pür dikkat mi sesleniyoruz gayba..
Sonra kulağımızı dikip aks-i sedanın lebbeyk deyişine öyle kımıldamadan mı bekliyoruz..
Mucize nedir..keramet ne ala,nimet başı mağmur..inam hangi babın el izi..ikram hangi sofranın azığı,kerem hangi demin ev sahibidirİhsan nerede,insan nerededir
Yoksa biraz daha çocukça mı olmalı her şey..
Biraz daha kırılgan ve vakur
İçini saçmalı mı ortaya
Gece gündüz demeden
Ahvali evirip çevirmeden
Olduğu gibi
Ve ısrarlı bir inadın edep dolu didinişlerini sürdürebilmenin gayretini besleyerek
Düzgünlüğüne bakmadan
Ve kekeleyerek
Ömrüne rahmet iki damla yaş bulanın..
Kâh kollarını açarak kâh düşürerek en iyi öldüğün yerini bulup kalbinde
En sessiz dinleyişini yaparak içinin
En doğrunun doğduğu subhu bekleyerek
Durulup ter temiz alnından secdeye düşerek mi uzanmalı insan eflakin tabutuna..
Sarı bir yaprak teslimiyetinde aldırmadan sonbaharın rüzgarlarına..
Madem sen var ve bakisin,fena ve adem bize ne yaparsa yapsın ehemmiyeti yok..zabtına mı rabt olmalı
En uygun en razı olunacak hali musrır bir edayla intizara bırakmalı diyorum gönlüme..
İnanıyorum ki;halinde kalin de teşrifatı o sarayın içinde mümkün..
Çekiştirmeden, pekişmek gibi olgunca.
Ve bilmeli olmayan hiçbir şeyin çok şey olduğunu..
Çünkü; bazen insan her matlub-u muhaline ve ya maksudu güzeline karşılık sadece İman kazanır

Murat Safitürk
Eser sahibinin izni ile yayınlanmıştır.
 
Üst Alt