Mola ali

Mola Ali medrese eğitimi almış Kürt din bilgileri arasında beyitleri ile tanınır.Buradaki şiirinde de en son kendine, seni yola getiremiyorum, senle belaya düşmüşüm deyip bitiriyor.
Ali rabe heta kingé
AliTu xafıl bi bı vi rengé
Bışo qelbé jı wé zengé
Here rast rı dı cedıda

Ali kalk, ne zamana kadar
Sen bu gafil renkte kalacaksın
Artık kalbini yıka şu pastan
Yollardan doğru olan caddede ilerle

Te dit feyde ömür borand
Dı qelbéxu lein ronand
Heçi qenci te jé porand
Rıja tew çu bı erdıda

Fayda gördün ömrünü tükettin
Kalbinde lâini(şeytanı) oturttun
Her ne iyilik varsa ondan gördüğün
Döküldü hepsi, toprağa aktı.

Bıke tewbe bı qelbé saf
Hey ya bé eqlu, bé insaf
Ne ku disa bıki ixlaf
Dı wé sozu dı ehdı da

Saf kalp ile tövbeni yap
Ey akılsız, ey insafsız
Sakın bir daha caymayasın
Bu sözünden, bu ahdinden

De ka rabe jı vi hali
Ne be meğrur bı vi mali
Qe nabi jé demek xali
Dıçi axır dı qebrı da

Artık uyan bu halinden
Şu malınla sakın mağrurlaşma
Bir parça toprak bile olamayacaksın
Sonunda kabre gideceksin

Dı dünyayı heçi rabın
Feqiru şeyxu ağabın
Jı ber mırné xılas nabın
Dı şerqu hem dı xerbı da

Dünyaya kim gelirse gelsin
İster Fakir, şeyh ister ağa olsun
Ölümün elinden kurtulamayacak
Ne doğuda nede batıda

Eya ey sahıbé qesré
Dema ku tu bı çi qebré
Nızam çawa bı ki sebré
Dı wé tozu, dı xebrıda

Ey saray sahibi şahıs
Kabre gittiğin zaman
Bilemiyorum, nasıl sabredeceksin
O toz, o karanlık içinde

Dı dünyayı te kéf pır kır
Te zulm cewru cefa pır kır
Bınher ka te çı hasılkır
Dı wé resmu dı wé rıda

Sen dünyada çok keyif sürdün
Sen çok zulmettin, çok cefa etin
Bak bakalım sen ne tahsil etmişsin
Bu resimde, bu yolda

Gelek kes tı nemır yane
Dema çun bune poşmane
Feqet bori jı dest wane
Kesé çu nay bı şuné da

Çok gelen var, ölmeyen yok
Gittikleri an hep pişman olmuşlardır
Ama fırsat ellerinden kaçmıştır.
Giden bir daha eski yerine gelemiyor


Dıné mılké kesi nine
Çıqa bı bextu xayine
Kesé guh bıdyé ew dine
Xu hılde ber dıde tıda

Dünya kimsenin mülkü değildir
Oldukça talihsiz ve haindir
Kim ki ona kulak verirse o delidir
Sadece (dünyada) kendini alıp bırakır

De bes razé weke zava
Jı wé newmé weke çawa
Sıvık bavıje çend gawa
De tu nemini dı heryı da

Yeter artık damat gibi uyuma
Bu uykudan aç gözlerini
Birkaç adımını seri at ki
Çamura saplanıp kalmayasın

Çıra hınde tu bé fıkri
Nızani qey tu wé bımri
Lı ser xu bıhneki bıgri
Weke esiré hepsıda

Neden bu kadar düşüncesizsin
Öleceğini bilmiyormusun
Kendi haline gülme, ağla
Aynen hapisteki esirler gibi

Bınhıre ehlé wexté xuw
Dıné bavı jı qelbé xuw
Bıke dorbin dı desté xuw
Bınhıre axreté tıda

Zamanın insanlarına bak
Dünyayı at gönlünden
Bu durumu bir dürbün yapıver
İçinden ahirete bak bakalım

Jı bo dünyayı tu rehti
Jı emré ağreté şehti
Bı qelbı xu weki tehti
Qe nerm nabi dı wezıda

Sen dünya için rahatsın
Ahiretin emirlerinden geçmişsin
Kalbinle tahta oturmuş gibisin
Vaazda da hiç yumuşamıyorsun

Çı qenci di jı dünyayı
Tu hınde te tevat nayı
Dıkım nakım tu nay rayı
Te ra ketme belayıda

Sen dünyada ne iyilik buldun ki,
Hiç yerinde duramıyorsun
Ne yapsam yola gelmiyorsun
seninle belaya girmişim.
nübihar dergisinden alıntı
 
Son düzenleme:
Üst Alt