Güneşler solgun

Vay harı gül sanan gönlüm
Dağlandı sevinçlerin duman oldun duman
Yeter küllensen artık

Vay asırları çağları bir anda batan ömrüm
Anladık senin yalnızlık kıvamındaki bu figan
Kafi bir sussan artık

Aşkın doruklarında kar derinliklerinde ateş var
Erdim hummasına yokluğun
Bulmadan kaybetmenin sarhoşuyum

Neredeyim neresindeyim zamanın sabaha çok mu var
Ağarmıyor sevdanın karası öyle ketum
Çaresiz bütün güneşler bezgin solgun
Tad
 

Benzer konular ↴

Benzer konular ↴

Üst Alt