ebedi utanç ezeli sessizlik

BİR ülke düşünün: Halkı yıllardır “90 adet nükleer bomba” üstünde oturuyor...

Bundan doğru dürüst haberi yok!

Bir devlet düşünün: Halkını yıllardır “90 adet nükleer bomba” üstünde oturtuyor...

Bundan tek kelime bahsetmiyor!

ABD’nin İncirlik’e yığdığı, Avrupa’daki tüm miktarın yarısı kadar, 90 adet B-61 nükleer bomba, devletin en utanç verici sırlarından biridir! Utanç vericidir ama utandıkları pek görülmez!

Cumhurbaşkanları, başbakanlar, bakanlar, Genelkurmay başkanları susar.

“ABD’ye nükleer yataklık” üstüne tek kelime etmezler. Edemezler.

Susarlar ve bazen yalan da söylerler. İnsanlık için en büyük felaketlerden biri olan “atom bombası”na yataklık yapan bu cennet vatanda; bu hakikati söylemeyenden hesabını asla sormayız. 90’a kadar bomba saymayı bilemeyiz; tüylerimiz bile ürpermeyi öğrenememiştir!

Ülke medyası, “tırışkadan” bin tür mevzu ile de meşgul olur; manşetler, köşeler sık sık “incir çekirdeği” doldurmak için yarışır; ama “İncirlik”e teğet geçer.

Oysa hepsi bize çok hikâye anlatır.

Kimi bağımsızlık hikâyesi, kimi askerlik, kimi demokratlık, hep onur ve gurur, haysiyet ve şahsiyet hikâyeleri.

Lakin, Yunanistan’ın ABD nükleer bombalarını nasıl kovduğunu asla anlatmazlar. Bizim neden bunlara teslim olduğumuzdan asla bahsetmezler.

Almanya, Soğuk Savaş artığı bombaları sepetlemek için hareketlenir; bizimkiler tık etmez. Bir gün ABD Başkanı Barak Hüseyin Obama olur; artık bombaların çekilmesinden bahsedecek olur; yerli devekuşları o saniye bile başını çıkarmaz topraktan. O saniye bile üç maymun olur memleket idaresindeki sivil ve askerler.

Bazen, şimdi olduğu gibi, muhalefet ya da bir milletvekili Meclis’te gündeme getirmek ister; buharlaşır gider. Bombalar, “Soğuk Savaş”ta, bu “istiklal” ülkesi “komünist komşular”a karşı ABD’ye hizmet etsin diye kondu.

Onları korkutsun diye, bu halkın ayağına, köleye vurulan zincir gibi dolandı. Yarıdan fazlası anında ABD’nin emrinde olacak; 40 kadarını, ABD izniyle Türkiye’nin savaş uçakları taşıyacaktı.

Soğuk Savaş bitince, bombalar bu kez Türkiye’nin “sıcak Müslüman komşuları”na karşı bu topraklara yapıştı. Ortadoğu’da hakiki tek nükleer silah sahibi İsrail iken, tarihte sivil halk üstünde atom bombası kullanabilmiş tek devlet ABD iken; biz, zayıf, güçsüz insanlara karşı atom bombası yalakası olmaktan gocunmadık.

Daha beteri...

Bombaların; yataklık yapan ülke halkını da nükleer rehine aldığı asla konuşulmadı.

Bu ülkeyi nükleer saldırı hedefi yapabileceğini hükümetler ve Genelkurmay asla telaffuz etmedi.

Demokratik yoldan iktidar gelen de, darbeciler de, bombayı görünce hep arazi oldu.

Nice cumhuriyetçi, demokrat, milliyetçi, ulusalcı, liberal, Atatürkçü, muhafazakâr yiğit; ABD’nin toprağımıza çaktığı 90 nükleer bomba önünde pırstı!

Üstelik, vicdanen, ahlaken, hukuken sakat kararnamelerle İncirlik iyice yalama edildi.

Şimdi ABD Enerji Bakanlığı, 2 milyar dolara B- 61’leri yenilemek isterken, ABD Başkanı kaldırmayı da düşünüyor. En azından, “nükleer olmayan devletlere karşı nükleer bomba kullanmama ilkesi” ilan etmek istiyor.

Peki, biz ne diyoruz? Ne hissediyoruz?
Gördünüz mü?..
Tarihi rezillik üstüne tarihi bir utanç duydunuz mu!
umur talu
 
Üst Alt