• Merhaba Ziyaretçi hoşgeldin! Forumdan daha fazla yararlanmak için buradan kayıt olunuz...

Diyalektik Nedir?

SOSYALİST

Bağımlı
Üye
Diyalektik Nedir?

Diyalektik, bir düşünme, araştırma, değerlendirme yoludur ve yöntem olarak karşıt kavramların, zıtların birliği esasına dayanır. Nedir o zıtlar? Madde-antimadde, dişi-erkek, emek-sermaye, gece-gündüz, aydınlık-karanlık, büyük-küçük, az-çok, alçak-yüksek, kirli-temiz, alt-üst, hızlı-yavaş, statik-dinamik zıt kavram örnekleridir.

Kelime kökeniyle diyalektik, Eski Yunancada karşılıklı konuşma dır ve batı dilinde tartışma sanatı anlamında kullanılmıştır.

Diyalektik yöntemi benimseyenler, bu zıt kavramlar arasındaki çelişkilerden yola çıkarak tezlerini oluştururlar. Diyalektik düşünce ilk çağ filozoflarından bu yana uygulana gelmektedir. MÖ. 535-475 yılları arasında yaşayan Efesli Herakleitos diyalektiğin babası sayılır. Ona göre; Karşıtların savaşı, varoluşun zorunlu ve tek şartıdır. Eğer karşıtlıklar arasındaki savaş olmasaydı hiçbir şey olmazdı. Kozmos karşıtlıkların savaşının meydana getirdiği bir uyum harmonia dır:

Karşıt olan şeyler bir araya gelir ve uzlaşmaz olanlardan en güzel uyum doğar. Her şey çatışma sonucunda meydana gelir.

Herakleitosa göre her şey akar ve sürekli değişir.Ana madde olarak gördüğü Ateş bir an için bile hareketsiz kalmayan bir maddedir. Bu büyük filozofun akış öğretisini ifade eden en bilinen sözü şudur:

Aynı ırmaklara girenlerin üzerinden farklı sular akar. Bu söz günümüzde aynı ırmakta iki kez yıkanılmaz şekliyle kullanılır. Diyalektik üzerine bütün çalışmaların başlangıç noktası bu ifadedeki değişimdir.

Platona göre doğru bilgiye ulaşmanın en doğru düşünce yoludur diyalektik.

Aristotelese göre ise diyalektiğin babası Elealı Zenondur. Zenonun diyalektiği bir tür özdeşlik düşüncesine dayanır. Zenon, diyalektik yöntemi kullanarak hareketin olanaksızlığı gösterir. Ona göre evrende görünenler yanıltıcıdır, bir dizi paradoksla çokluk ve çeşitliliğin hayali olduğunu öne sürer.

İlk çağ filozoflarının diyalektik yöntemi Kanta gelinceye kadar batı düşüncesinde olumsuz algılanmıştır. Kant, diyalektiği çelişkilerle açıklayarak her oluşta, her durumda çelişkiler olduğunu ortaya koyarak Herakleitosun diyalektik anlayışını yeniden canlandırmış ve Hegele zemin hazırlamıştır.

Diyalektiği tez, antitez ve sentez üçlüsüne dayandırarak açıklayan Hegele göre, gerçekleri oluşturan kavramların her biri karşıtını kendi içinde taşır. Düşünce, bir kavramdan (tez) onun içindeki karşıtına (antitez) bundan da yeniden karşıtına (yani ilk kavrama) dönmekle, diyalektik hareket içinde, iki kavramın birliğini oluşturan üçüncü kavrama (sentez) ulaşır. Bu süreç, düşüncenin kendisini kavramasını sağlayan bilinç içeriğini artırır. Hegele göre diyalektik, varlığı belirleyen düşüncenin kendi süreci olduğu gibi dünya tarihinin de oluşum ilkesidir.

Marx ve Engels, maddenin hareketinin diyalektik iç çelişkilerinin ürünü olduğunu ileri sürer ve Hegelin diyalektiğini tersine çevirerek diyalektik idealizm yerine diyalektik materyalizmin temelini atarlar. Diyalektik, dış dünyada ve insan düşüncesindeki hareketin genel yasalarını inceleyen bilimdir tanımıyla diyalektiği bilimle açıklayarak ve bilime dayandırarak günümüzde kullanılan diyalektik yöntem tarifini oluştururlar.

panteidar.wordpress.com
 

SOSYALİST

Bağımlı
Üye
Diyalektik

1. Gerçekliği ve onun çelişmelerini incelemeye yarayan ve bu çelişmeleri aşmayı sağlayan yolları aramayı öngören akıl yürütme yöntemi, eytişim.

2. Genelde akıl yürütme yoluyla araştırma ve doğrulara ulaşma yöntemi.

3. Bir tez veya görüşü, onun mantıksal sonuçlarını incelemek yoluyla çürütme yöntemi.

4.Gerçekliği ve onun çelişmelerini incelemeye yarayan ve bu çelişmeleri aşmaya yarayan yolları aramayı öngören akıl yürütme yöntemi.
 

YukseLL

Emektar
Yönetici
Admin
Moderatör
Üye
Diyalektik materyalizm
Bilimsel dünya görüşü, iki büyük öğretiden meydana gelmiştir. Tarihsel Materyalizm ve Diyalektik Materyalizm. Her iki öğretide diyalektik bir bağımlılık içindedir ve birbirini bütünler. Bundan başka ve aynı zamanda tarihsel gelişmeleri içinde düşünsel felsefeyle uygusalş bilimin bütün olumlu verileri de bu öğretilerde bütünlenmiştir. 'Çağdaş fizik doğum sancıları çekmekte ve diyalektik materyalizmi doğurmaktadır. Diyalektik materyalizmi; doğa, toplum ve bilinç olgularını evrensel bir varlık anlayışı içinde bütünler ve bu bütünlüğün aynı çelişme yasasıyla geliştiğini meydana koyar. Bundan ötürüdür ki eytişimci (diyalektikçi) ve özdekçidir (materyalisttir) . Diyalektik 'devim ve gelişme', Materyalizm, doğanın insan düşüncesinden bağımsız olarak varlığı' anlamındadır.

Tarihsel ve diyalektik materyalist öğreti, ham ve metafizik yapılı diyalektikle ham ve metafizik yapılı materyalizmi aşıp yeni ve bilimsel birer anlam kazanan diyalektikle materyalizmin bağımlılığını ortaya koymakla oluşmuştur. Bu oluşma, bilim ve felsefe tarihinde tek ve en büyük bir devimdir. Bu oluşma sonucudur ki doğasal, toplumsal ve bilinçsel tüm olay ve olgular aydınlanmış, kolaylıkla anlaşılır olmuş, gerçekler meydana çıkmıştır. Bu oluşma sonucudur ki bilim felsefeleşmiş ve felsefe bilimselleşmiştir, bilim ve felsefe birbiriyle kaynaşarak tek ve bütün bir bilgi olmuştur. Diyalektik materyalizm'le, idealizm olduğu kadar, materyalizm de aşılmıştır. Metafizik olduğu kadar diyalektik de aşılmıştır, materyalizm diyalektikselleşirken diyalektik, materyalizmselleşmiştir. Diyalekikle materyalizm arasındaki bileşim, evrenin anlaşılmasını olduğu kadar değiştirmesini de zorunlu ve olanaklı kılmıştır. Bu yüzdendir ki diyalektik ve tarihsel materyalizm öğretisi, hem bilimsel-felsefesel bir kuram, hem de ve aynı zamanda bilimsel-felsefesel bir yötemdir. Tek ve biricik bilimsel dünya görüşü diyalektik materyalizmdir.

Bu dünya görüşü diyalektikseldiri; çünkü doğasal, toplumsal ve bilinçsel tüm olaylara yaklaşma ve onları inceleyip kavrama yöntemi diyalektiktir; bu dünya görüşü materyalizmdir; çünkü doğasal, toplumsal ve bilinçsel tüm olayları yorumlayışı materyalisttir. Diyalektik materyalizm 'bulunan doğabilimsel sonuçlarla o sonuçlar üstünde düşünme tarzını karşıtlığı yüzünden, öğrenciler kadar öğretmenleri ve okurlar kadar yazarları da umutsuzluğa düşüren o sonusz karışıklığa' son vermiştir. Diyalektik materyalizmin bilimselliği, bilimsel verilere dayanmasından ve ancak bilimsel verilerle biçimlenmesinden ileri gelir. Bilimseldir, çünkü bilimle çelişmez, tersine bilimsel souçlarla upuygundur. Bilimseldir, çünkü evrene, fantastik peşin yargılarla değil, evrene özgü gerçek ilişkileri çözümleyerek yaklaşır. Bilimseldir çünkü evrenin bilimle bilinebileceğini savunur, hiçbir boş inanç ve gericilikle bağdaşmaz.

Görüldüğü gibi bu bilimsellik, kimilerinin sandığı gibi yakıştırılmış bir bilimsellik değil, bilime dayanan ve bilimi savunan, bilimle güçlenen, ve bilimin gelişmesiyle oluşan bir kuramın gerçek bilimselliğidir. Gerek idealizmin ve gerek ham materyalizmin bilimsel olmadıkları ise doğa bilimlerine ters düşen kavramlarından, ve yorumlarından kolaylıkla anlaşılır. 'Bilimin her gelişmesinde diyalektik materyalist bilgilerin geçerliliği yeniden denetlenmeli ve geliştirilmelidir'. Diyalektik materyalizm gelişme olgusunun genel yasalarının bilimi'dir, öylesine ki, bilimsel gelişme olgusunu bütün öğretiler içinde tek başına temsil eder. Her bilim gerçeğin farklı alanlarındaki gelişmesini ancak o alanlarda geçerli özel yasalara bağlar, diyalektik materyalizm ise bizzat gelişme olgusunu genel yasalara bağlar.

Bu genel yasalar, kurgusal varsayımlar değil; bizzat doğanın, toplumun ve bilincin işleyişinden çıkarılmış ve onlara uygulanarak denetlenmiş ve doğrulukları saptanmış bilimsel yasalardır. Bu yasalar 'karşıtlıran birliği ve savaşı yasasıdır, nicelikten niteliğe ve nitelikten nicelğiğe geçiş yasası, olumsuzlanmanın olumsuzlanması yasası' adlarıyla anılırlar. Bu yasalar evrende var olan her şeyin bizzat nasıl devinip geliştiğinin, süreklilikte dönüşümlerle, nasıl aşıldığının, eskinin yıkılıp yenin nasıl oluştuğunun anahtarını verir. Diyalektik materyalizm hem bilme hem de yapmanın öğretisi olmakla kuramla kırgının bağımlılığını da ortaya koymuştur. kuramsız kılgı ve kılgısız kuram olmaz.

Kılgı kuramla başarılı olabildiği gibi kuramda kılgıdan yansır. Diyalektik materyalizmin gereği gibi anlaşılması için yukarıda sayılı üç genel yasayla;

1- Madde
2- Devim
3- Bilinç

Zaman ve uzay, oluş, yasa vb. gibi kavramların diyalektik materyalist tanımlarının ve özel ve genel, içerik ve biçim, öz ve olgu, neden ve sonuç, zorunluuk ve rastlantı, olanak ve gereklilik, mantıksal ve tarihsel vb. gibi ulamların bir birileriyle olan sıkı bağımlılıkların, yansı kuramı adıyla anılan diyalektik materyalist bilgi kuramının ve tarihsel materyalizm öğretisinin bilinmesi, bilimsel gelişmeyle sınırlı olarak, tüm olay ve olguların bilinmesi, ve ileride olacaklarında doğru olarak tahmin edilmesi demektir.

Sözlükte "diyalektik" ne demek?
1- Doğanın, toplumun ve düşüncenin durmayan bir devinim ve değişim içinde bulunmaları, bunlardaki evrimin her şeyde var olan iç çekişmelerin çatışması sonucu ortaya çıkması olgusu, eytişim.

Diyalektik nedir? (Felsefe)
Doğanın, toplumun ve düşünmenin genel hareket ve gelişme yasalarını konu edinen felsefe bilimi, bağlamlılık’ m ve gelişmenin genel teorisi ve aynı zamanda düşünmenin ve eylemin genel yöntemi olarak Marksçı-Leninci felsefenin bütünleyici parçası.

Diyalektiğin uzun bir geçmişi vardır saf, çocuksu bir görüş ve düşünme tarzı olarak eski Budist dünya görüşünde ve eski Çin felsefesinde diyalektiğe rastlamak olanaklıdır. Diyalektik, İlkçağ Yunan felsefesi içinde oldukça hızlı bir gelişme göstermiştir. Birçok Yunan filozofu diyalektik denince, konuşma ve soru-yanıt yoluyla hakikate varma yöntemini anlarlardı. Diyalektiğin bu biçimi, özellikle Sokrates ve Platon tarafından geliştirilmiştir. Ama aynı zamanda, dünyayı, maddeye dayalı tek bir bütün, geniş kapsamlı, ebediyen gelişen ve hareket halinde bulunan bir bağlanıldık olarak kavrayan, dünyaya (evrene)ilişkin anlayış ve buna uygun bir düşünme tarzı olarak gelişmiştir. «Eski Yunan düşünürlerinin hemen hepsi, doğal olarak saf, çocuksu diyalektikçiydiler. » (Engels) Bu diyalektiğin en gelişmiş biçimi, Herakleitos’ un felsefesinde görülür.

Rönesanstan itibaren, modern doğa bilimlerinde ortaya çıkan gelişmeyle birlikte, doğadaki nesneleri birbirlerinden yalıtık, bağlanıldıklarından kopuk nesneler olarak araştırıp sınıflandıran metafizik düşünme tarzı ortaya çıktı böylece, doğayı tüm biçimleriyle birlikte değişmez sayan bir dünya (evren) görüşü yaygınlaştı. Ama bu dönem içinde bile, diyalektiğin ve diyalektik düşünmenin önemli öğeleri, Cusanus, Descartes, Spinoza, Leibniz, Diderot gibi çeşitli düşünürlerce korunup geliştirildi ve daha sonra, klasik Alman felsefesi içinde, bu gelişme geniş kapsamlara ulaştı. Kant’ a göre, «Görünüşün mantığı», «Diyalektik görünüşün eleştirisi» sayılan diyalektik, Schelling ve Hegel’ de idealist temele dayanmakla birlikte, geniş kapsamlı, nesnel bir içerik kazandı. Hegel için diyalektik, dünyanın kendi hareketi -ancak idealist olan Hegel, diyalektiği, mutlak ide’ nin bir dışa vurma biçimi saymıştır-, diyalektik bilgi edinme yöntemi ve düşünme tarzıdır çünkü mutlak ide’ nin, özüne uygun düşer. Hegel için mutlak ide’ nin diyalektik gelişimi, nesnel olan kavramın birbirini izleyen gelişmesi biçiminde gerçekleştiği ve kavramın her gelişim basamağı, varlık ile düşünce arasında var olduğu kabul edilen bir bütünlükten dolayı, aynı zamanda bilgi edinmenin de bir basamağı olduğu için Hegel’ in diyalektiği, özünde kavramlar düzeyinde, idealist bir diyalektiktir. Hegel, bu idealist taban üzerinde diyalektiği geniş kapsamıyla göstermiş ve onun genel yasalarını ortaya koymuştur. Hegel’ den hareket eden Marks ve Engels, onun idealist diyalektiğinin rasyonel çekirdeğini değerlendirmişler, bu çekirdeği işleyerek -ileride Lenin tarafından daha da geliştirilecek olan- diyalektik ve tarihsel maddecilik’ i oluşturmuşlardı. Bu buluş, felsefede bir devrimdi çünkü hareketin ve gelişmenin yasalarını mutlak ide’ nin bağlamı içinde gören idealist diyalektiğin tersine, maddeci diyalektik, hareket ve gelişme yasalarını doğanın ve toplumun maddi süreçleri içinde, bunların yansımasını da, bilgi edinme süreci içinde ortaya koyar. Marksçı-Leninci felsefe, öznel ve nesnel diyalekti karasında ayırım yapar. Diyalektik, bilinçten bağımsız nesnel gerçek’ in hareketinin ve gelişmesinin genel yasal düzenliliği olarak nesneldir (nesnel diyalektik), nesnel gerçeğin insan bilincinde ve düşüncesinde yansıması olarak ise özneldir (öznel diyalektik) ayrıca, nesnel diyalektiğin teorisi olarak, nesnel gerçeğin genel hareket ve gelişme yasalarının bilimidir. Diyalektik, bilimsel bilginin tarihi boyunca doğrulanmış olgulardan hareket eder, tüm nesnelerin ve fenomenlerin karşılıklı ilişki içinde bulundukları ve birbirlerini karşılıklı olarak koşulladıkları koşullanmışlık, maddi dünyadaki bütün doğasal ve toplumsal fenomenler gibi, bu dünyanın düşüncemizdeki yansılarının da sonsuz bir hareket ve gelişme içinde bulunduğu gerçeğine dayanır. «Gelişimi en mükemmel, en derin ve tek yanlılıktan en uzak» (Lenin) bilgi edinme tarzı olan maddeci diyalektiğin özü, diyalektiğin üç temel yasasında dile gelir.

1) Gelişmeyi, basit, niceliksel bir gelişme, bir evrim olarak değil de, nicelik ile niteliğin, evrim ile devrimin, gelişmedeki süreklilik ile kesikliliğin bir bütünlüğü olarak kavrayan, nicelik değişimlerinin nitelik değişimlerine dönüşmesi, ve arkasından bu nitelik değişiklerinin nicelik değişimlerine yol açması yasası

2) Her hareketin ve gelişmenin itici gücünün, nesnelerin içinde yatan diyalektik çelişkiler olduğunu, yani hareketin kendi kendine hareket olarak kavranması gerektiğini söyleyen karşıtların bütünlüğü ve birbirleriyle savaşımı yasası

3) Gelişmenin, daha yükseğe doğru bir hareket tarzı olduğunu ve eskinin tümüyle ortadan kalkması anlamına gelmeyip, eski aşamalardan geçilirken diyalektik bir olumsuzlamayla bunların olumlu ve gelişmeye elverişli yanlarının korunduğunu ifade eden olumsuzlamanın olumsuzlanması yasası.

Diyalektik gelişme anlayışı, kendi kendine hareketi dikkate almayan, yani değişmenin itici gücünü dış güçlere kaydıran ve gelişmeyi nicelik bakımdan küçülmelerin ve büyümelerin, azalmaların ve çoğalmaların, daha önce aşılmış evrelerin basit bir tekrarı sayan metafizik gelişme anlayışının tam karşıtıdır.

Diyalektiğin temel yasaları, nesnel yasal düzenliliklerdir, yani maddi dünyadan koparılması olanaksız olan ve akim veya herhangi bir öznenin faaliyetinin nesnel gerçeğe dışarıdan taşıdığı yasalar değildir. Bu temel yasalar, daha başka diyalektik yasal düzenliliklerle tamamlanırlar. Bunlar öz ile fenomen/dış-görünüş, içerik ile biçim, gerçek ile olasılık, zorunluk ile rastlantı, neden ile sonuç, genel ile özel ve tek arasındaki diyalektik bağlamlılığın yasalarıdır. Öznel diyalektik, hem düşünmenin diyalektiğidir, hem de bilgi edinmede ve pratik eylemde diyalektik yasal düzenliliklerin bilinçli ve yöntemli olarak uygulanması demektir. Bilgi edinmenin diyalektiği, özellikle bilgi teorisi tarafından araştırılır.

Diyalektiğin yasal düzenliliklerinin ve tanımlamalarının yöntemli uygulanması, genel yöntembilim tarafından araştırılır. Bilgi teorisi olarak diyalektik teori ile pratik, bilgi edinme ile pratik, bilgi ile nesnel gerçek, mutlak hakikat ile göreceli hakikat, soyut ile somut, mantıksal olan ile tarihsel olan vb. arasındaki diyalektik bağlamlılıkları araştırır ve mantıksal olan ile tarihsel olanın, soyut ile somutun, hakikatin çıkış noktası, hedefi ve ölçüsü olan pratiğin vb. ’ nin bütünlüğünün diyalektik ilkelerini formüle eder.

Diyalektik, sadece nesnel ve öznel diyalektiğin teorisi olmayıp, maddi dünyanın teorik ve pratik yönden öğrenilmesinde diyalektiğin yasaları ve ilkeleri sistemli ve bilinçli bir şekilde kullanıldığından, aynı zamanda bir yöntem’ dir de. Diyalektiğin bir teori olarak yöntem gibi kullanılması halinde, diyalektiğin ilkelerinin ve yasalarının bazı temel gerekleri yerine getirmesi gerekir: Maddi dünyadaki nesneleri ve fenomenleri ve bunların yanı sıra kavramları, gerçek nesnelerin yansımaları olarak kendi hareketleri ve değişimleri içinde incelemeli fenomenlerin çok çeşitli karşılıklı bağlanıldıklarını göz önünde tutan geniş kapsamlı bir analiz uygulamalı gerçekteki her fenomene somut ve tarihsel bir yaklaşımla eğilmeli bütünlük içinde olanı birbirine karşıt parçalarıyla birlikte öğrenmeye çalışmalıdır vb. . Diyalektik, her şeyin geçici yanını da kavrayarak, daima yeniye, değişene yönelerek, her bilgi içinde görecelilik uğrağını yakalayarak, böylece sürekli olarak derinleşip zenginleşerek ve özellikle bilgiyi, onun hem. en önemli dayanağı, hem doğruluğunun ölçütü, hem de toplumsal hedefi olan pratiğe yönelterek, bilimsel bilgiye yaratıcı, somut ve devrimci bir karakter kazandırır.

Diyalektik, işçi sınıfının tarihsel görevini gerçekleştirmesine yardımcı olan en önemli dayanaklardandır Marksçılık-Leninciliğin yöntemsel tabanını oluşturur, onu her parçasına, bütünleyen parçaların her birine nüfuz eder ve Lenin’ in dediği gibi Marksçılığın canlı«ruhu» olur ilkece sağlam ve aynı zamanda esnek bir stratejinin ve taktiğin geliştirilmesini olanaklı kılar. —İşçi sınıfından ve bütün emekçilerden, giriştikleri pratik eylemlerde, gelişmenin nesnel yasalarından bilinçli olarak yararlanabilmelerini ve sosyalizmin itici güçlerini her alanda serbestçe geliştirebilmelerini gözeten- komünist partileri, politikalarında diyalektiğin sağladığı bilgileri kendilerine kılavuz edinirler. Demek ki, diyalektik yalnızca bir bilgi edinme yöntemi değil, aynı zamanda işçi sınıfının, sınıf savaşımı içindeki tarihsel görevini yerine getirebilmesi için zorunlu olan, devrimci, toplumu dönüştürücü düşüncenin ve eylemin yöntemidir. Bu nedenle, politik alanda olsun, ekonomik alanda olsun, kültürel alanda olsun, her türlü toplumsal faaliyet yönünden büyük bir önem taşır. Diyalektiğin benimsenmesi, toplumsal ilişkilerin daha derinden kavranmasına olanak sağlayarak, bireyin toplumsal yaşama bilinçli ve aktif olarak katılmasına olanak verir.
 
Üst Alt