• Merhaba Ziyaretçi hoşgeldin! Forumdan daha fazla yararlanmak için buradan kayıt olunuz...

Çocuklarınızın Sahibi Değilsiniz

İnci

Kıdemli
Üye
Bazı anne babalar çocukların ayrı bir birey olduğunu kabullenemiyorlar. Çocuklara onların malıymış gibi davranıyorlar.
Kendi isteklerini çocuklara dayatıp egolarını bu şekilde tatmin etmeye çalışıyorlar. Çevremde çocuklarına böyle davranan
aileler çok var. Dışarı çıktığım zaman da çok görüyorum böyle davranan aileleri. Ve çocuklar için gerçekten üzülüyorum.

Sevgili anne babalar çocuklarınızı bunaltmayın, daraltmayın! Kendi belirlediğiniz kalıpların içine sokmaya çalışmayın lütfen.

Halil Cibran, çocuklarla ilgili yazdığı yazıda bu konuyu çok güzel özetlemiş:


Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,
Onlar kendi yolunu izleyen Hayat'ın oğulları ve kızları.
Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz,düşüncelerinizi değil.
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
Bedenlerini tutabilirsiniz,ruhlarını değil.
Çünkü ruhlar yarındadır,
Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.
Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları
Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.
Çünkü hayat geriye dönmez,dünle de bir alışverişi yoktur.
Siz yaysınız,çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.
Okçu,sonsuzluk yolundaki hedefi görür
Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.
Okçunun önünde kıvançla eğilin
Çünkü okçu,uzaklara giden oku sevdiği kadar
Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever.
 

İnci

Kıdemli
Üye
Dün İstanbul'da çok güzel bir hava vardı. Ben de bu güzel havayı değerlendireyim dedim kendimi dışarı attım, bütün günü dışarıda geçirdim.
Gezerken çevremde gördüğüm olayları ve insanları da gözlemlemeyi, analiz etmeyi çok severim. Acıkınca bir lokantaya girdim yemek, yemek için.
Yan masada bir anne ve 5 yaşlarında bir kız çocuğu yemek yiyordu. Kız lüle saçlı çok şirin bir çocuktu. Annesi çocuğun ağzına zorla yemek tıkmaya
çalışıyordu kaşıkla. Zorla diyorum çünkü çocuk sonunda öğürmeye başladı. Ama kadın kararlı zorla yedirecek o yemeği zavallı çocuğa bir şekilde.
Çocukla gözgöze geldim nasıl çaresizce bakıyordu yüzüme kurtar beni der gibi. Annesi "bu yemek bitecek kızım, yoksa ben kalkmam buradan" dedi.
Tam yarım saat çocuğa bu şekilde işkence etti kadın. Elinde kaşık zorla çocuğa yedirmeye devam etti o yemeği. O an içimden gidip o yemek tabağını
kadının kafasına geçirmek geldi ve dökülen yemekleri de zorla kadının ağzına tıkmak. Yahu bu annelerin çocuklarıyla dertleri nedir anlamıyorum bir türlü.

Psikolojin bozuksa git tedavi ol! Ne diye küçücük bir çocuğunda psikolojisini bozuyorsun ve memlekete bir tane daha psikolojisi bozuk birey kazandırıyorsun.
Bu şekilde zorla yemek yedirilen çocuklar yedikleri o yemeklerden nefret ediyorlar. Bir akrabamın kızı bu yüzden balık yemiyor tiksiniyor çocuk balıktan.
Hele şu tabakta bir şey kalmayacak dayatması çocukları obez yapıyor. Çocuğa tabağına yiyebileceği kadar yemek almayı öğretmek daha doğru değil mi?
Bu tarz davranan annelerin ve babaların hastalığı tıp dilinde helikopter anne babaymış. Ben babaların böyle davrandığını fazla görmedim.
Anneler çocuk yetiştirme konusunda çok iyi eğitilmeli. Geleceğin yetişkinleri sağlıklı, psikolojisi düzgün insanlar olursa ülkeye daha çok faydası olur.
 
Üst Alt