çocuk aklımla

Çocuk aklımla

Dokunan kış yelleridir yanaklarıma ıslak ıslak
Nedense üzüyor beni dalların cama vuruşu
Her şey yerli yerinde ama bana çok uzak
Zoruma gidiyor ellerimin böyle bomboş oluşu

Oyalanıyorum açılıp saçılan kımıltılarla suda
Kaldırmadan başımı bakmadan kızıllığına akşamın
Hatırlıyorumda çılgınlıkları çocuk aklımla yaptığım
Tek başına çıkılmaz öyle yüksek kayalıklara

Yanan Kasımlarda kederler içinde hani
Yalnız benmiydim sevdalısı ışıl ışıldı güzelliğiniz
Bıraktı elem perisi boşluğa orada beni
Yakalanmıştınız nerdeyse gerisini sizde bilirsiniz


tad
 
Son düzenleme:
Çocukluk gibisi var mı ? İki yüzlülüğün zerresi yoktur o çağlarda...
Hissettiren dizeleriyle hoş bir şiir olmuş...
Tebrikler...
 
Cocukluk aklimin en akilsizligi buyukllugumun aklina aldanmasi
Ona gitmesidir....
Buysa buyukluk, ya$asin kucukluk.

Ho$ dizili$ sevgili tad...
 
"Çocuk Aklımla"
Saatlerce oynardık Kirlenen sadece ellerimiz olurdu.belki birazda dizlerimiz.
Tertemiz kalırdı yüreğimiz.
sizin o güzel şiiriniz bana bunları hatırlattı.sizi kutlarım. saygılarımla... cevat köksal
 
Çocukluk gibisi var mı ? İki yüzlülüğün zerresi yoktur o çağlarda...
Hissettiren dizeleriyle hoş bir şiir olmuş...
Tebrikler...

İnsan tezat kavramları üzerinden düşünür.Çocukda öyle ama onda masal ve gerçeklik arasındaki çizgi oluşmadığından bir içiçelik görünür hoşumuza giden.Onun için onda sarhoşluk demiyeyimde flu bir durum vardır.Hepimiz bir zamanlar çocuktuk.teşekkürler tntcool
 
Üst Alt