Çiseliyor durmadan

Çiseliyor durmadan


Yağıyor yağmur,çiseliyor kiremitlere durmadan
Toprağın kokusu sarıyor beni usulca
Al al olmuş güller, asılı sarmaşıklar duvara
Tanır martılar tanır beni kayalıklarda ıslanan

Suda kıvrılıyor izler, alçalmış kül rengi bulutlar
Yalpalıyor kürekler sarkan boş bir kayıkdan
Ard arda vuruyor sahile dövünen dalgalar
Çöker gökden keder ansızın çöker birazdan

Türkay Arif Damla
 
Son düzenleme:
Ortam betimlemesi hoş olmuş, anı yaşatıyor insana...
Sonuç da iyi oturtulmuş...
Tebrikler...

insan ne yazdığının içinden çıkamıyor bazen,ama şiirin içinden gelen bir yorun bir sesleniş puslu havayı dağıtmaya,Yeni bir bakış için billur bir görüş ortamını sağlayabiliyor. yorumunuz için teşekkürler
 
Üst Alt