• Merhaba Ziyaretçi hoşgeldin! Forumdan daha fazla yararlanmak için buradan kayıt olunuz...

Bir taze yürek

YukseLL

Emektar
Yönetici
Admin
Moderatör
Üye
BİR TAZE YÜREK
Mehmet Necati GÜNGÖR

Alıştırılmış çaresizlikin kurbanlarından birisidir o.

Sokaklarda yatıp kalkan, ianeyle geçinen mecalsiz bir adam, ya da kadın, farketmez.

Yüzünü kara sinekler kaplamış.

Feri azalmış bakışlarında acınası bir teslimiyet var.

O kadar mecalsiz kalmış ki, onları kovacık bir el hareketine bile muhtaç.

Bir taze yürek, yanına yaklaşıp yüzündeki o kara sinekleri kovmak istiyor.

O ise, Değme onlara diyebiliyor.

Bunlar doydular. Kovarsan, yeni açlar gelir, onlarla savaşmak zorunda kalırım.

O taze yürek çaresiz adama, insanca yaşamanın bütün nimetlerini vermek istiyor.

Yatacak bir yeri olsun, önüne konacak yemeği, kirini pasını alacak temiz bir banyo meselâ.

Hepsini, ama hepsini vadediyor.

İnsan gibi yaşamasını öneriyor.

Çaresizliğine çareler sunuyor.

Ama, o bütün bunları kavrayamıyor.

Bir el yüzünü yıkayacak olsa, kara sinekler konmayacak.

Doyan sinekler temizlenecek, yeni açlar türemeyecek.

İsteyip istemediği belli değil.

Belki de inanamıyor, bir taze yüreğin elinden tutacak olmasına.

Kara sinekler...

İlikleri kemiren kir yalayıcıları.

Kovulmaları gerek.

Ki insanımızı yaşatalım.

Ki, çaresizlerimizi kurtaralım.

Ki, onlara özgürlüğün tadını tattıralım.

Ne demiş bilge adam:

Özgürlüğün en büyük düşmanı halinden memnun kölelerdir.
 

Üst Alt