Baba evi

BABA EVİ

Sokağın başında bir ulu çınar,
Biraz yürüyünce çamur dizine çıkar.
Yolsuz yordamsız bir sokak,
Bir büyük dünya idi bize bu sokak,
Tek katlı evler bize göre birer konak.
Evimiz tek katlı iki göz oda,
Beş kardeş büyüdük biz orada.

Sokağın adı SAADET,
Manasını o zamanlar bilmesek de,
Açlığımızla, tokluğumuzla ,
Odunsuz ateşsiz ısınırdık sobamızda,
Mutluyduk biz O küçük yuvamızda,
ANNEMİZ ve BABAMIZLA.
Acıyı yokluğu çeker inlemezdi anam,
Çalışır didinir hiç yorulmazdı babam.
Fedakardı ANAM BABAM.

Artık Baba Evi hasret gidermeye yetmiyor
Onları görebilmek için Cennete gitmek gerekiyor.
Barışın, sevginin, güzelliğin çiçekleri elimde,
Artık onu ne anamın saçlarına,
Ne babamın göğsüne iliştirebilirim,
Mezar taşına bırakıyorum.

Biz evlatlar baba evindeki gibiyiz,
Beş kardeş hayattayız,
Şimdi başucunuzda saygı duruşundayız,
Duyarsak bir gün oğul diyen sesinizi,
Anlarız ki Cennete sokmuşsunuz BABA EVİMİZİ.

CEVAT KÖKSAL
 
Kadeşlerim,anam,babam...baba evim...kıymetlilerimdir onlar benim.
Duygulandırdınız beni..
Teşekkürler...
 
Üst Alt