.......Küllerim Savrulsa,N’olur.....

Askin her dem,kor ates gibi yaksinda beni
Deli rüzgar esip te,küllerimi savursa,n’olur
Imanimla öleyim yeter,düsünmem cesedimi
Parcalayip kurtlar kefeni,etimi yese,n‘olur

“Ümmetim“ diye gözyasini,sel ederken Nebi
Neyleyim ,ümmetim olmadan diye cenneti
Mi’rac ta bile unutmayip ,düsünürken beni
iki damlasida yoksa gözümün,kör olsa n‘olur

Ya Ilahi ! Rahmetinden verip;binlerce nimeti
Bos cevirmedin günahkar olsada,acilan elimi
Sükr etmeyip,zikr edemiyorsam, Aziz ismini
Bu dil neye yarar ki ? Kökünden kopsa n’olur

Sevgili Rasulün,cöllerde;bazen ac,bazen susuz
“Din-i Mübin“ icin ugrassin,günlerce uykusuz
Ben yatagimda yatacak isem,rahat ve duygusuz
Geceler,acimadan üstüme cöküp,bogsa n’olur..
 
Üst