Gecikebilir insan bazen

Eftelya

Gecikebilir (mi) insan bazen

Anlattığımız dünyanın en güzel ve sıcak masalı da olsa, yürekten akan bir deneyimden daha ısıtıcı olabilir mi?

Bu, “kime ve neye göre” diye sorgulanır bir durum aslında.
“Geç”?
Neresindeyiz zamanın?
Biz mi, yaşadıklarımız mı akıyor?
Kimin zamanlaması ile?

Okuduğu kitaptan aşka dair bir alıntısını paylaştı Berlin’den mesajlaştığım Berat. “Tutunmak kolay onu öğrenmiyoruz. Aşkta deneyimlememiz gereken sadece bırakmak”

“We need to practice only this:
letting each other go. For holding on
comes easily; we do not need to learn it.”

Tam olarak hayat işte! (Aşk da hayat ya zaten)

Ucunu bırakmak değil, kendini bırakmak hiç değil.
Sadece bırakmak… Akışa bırakmak.
Oluşun karşısında durmak değil. Bir şeyler yapmak değil.
Olmak, olanı izlemek... Bırakmak…

Öyleyse gecikmek nedir? Neye geç kalır insan?

Olması gereken oluyorsa her an.
Hayat tüm sadeliği ile akıyorsa ve biz “yaparken” bozuyorsak…
Egonun gaddarlığında beyinden konuşuyorsak…
Anlattığımız dünyanın en güzel ve sıcak masalı da olsa, yürekten akan bir deneyimden daha ısıtıcı olabilir mi?
Deneyime ise zaman gerek.
“Gecikme” fikrinden uzaklaşarak, zamana tanıklık gerek.

Değişimin parçalanarak büyüyen ve büyüten kucağındayım.
Geç deneyimlerim, genç deneyimlerim…
Şimdi hissettiğim bütünlenmeye doğru yol aldığım.

Her deneyimin bütünlenme yolunda kattıklarına,
tüm öğretilerin keskinliğinden sıyrılarak,
sadece şükran duyabilir insan.
Şükran duyalım dostlar. Gecikmeden:)
kadinlarkulubu.com
 

blueice

Gecikebilirim elbet, ya da birileri bana geç kalabilir...

Geç kaldıkça mı öğrendik bunca şeyi, geç kaldıkça mı sindirdik yaşamı anılarda?

Yoksa tüm geç kalınmışlıkların gizeminde geleceğimizi mi bekliyoruz?....
 

Eftelya

Gecikebilirim elbet, ya da birileri bana geç kalabilir...

Geç kaldıkça mı öğrendik bunca şeyi, geç kaldıkça mı sindirdik yaşamı anılarda?

Yoksa tüm geç kalınmışlıkların gizeminde geleceğimizi mi bekliyoruz?....

Olması gereken herşey oluyorsa hayatımızda ve biz buna rağmen deli akan nehirlere karşı cesaretle ve korkusuzca yüzebiliyorsak,her deneyim her acı bir ders olabiliyorsa bize ve yaşamımıza varsın be gecikelim can dost...Biz yaşamı kenarından izleyenlerden olmayalım hiçbir zaman..
 

blueice

Olması gereken herşey oluyorsa hayatımızda ve biz buna rağmen deli akan nehirlere karşı cesaretle ve korkusuzca yüzebiliyorsak,her deneyim her acı bir ders olabiliyorsa bize ve yaşamımıza varsın be gecikelim can dost...Biz yaşamı kenarından izleyenlerden olmayalım hiçbir zaman..

Yaşamın tam ortasında durmaktan yorgunum asıl ben.Belki kenara çekilme zamanım geldi.Tutsaklıkları yaşadık, olması gerektiğine inandığımız şeyleri esas saydık, kabullendik, yaşadık.Sırlar çevreledi her yanı, diğer taraftan sana çok eskiden tanıdığını hatırlatan bir koku. Bocaladım,karardı her yer.Ne güneş kaldı gökyüzünde, ne mavi, ne kızıl gün batımı...

Bir bukle hüzün dolandı dilime, durmadan aynı şarkıyı söylüyorum....
 
Üst