Bir İnsanı Unutmak Zorunda Kaldın mı Hiç?

Bir İnsanı Unutmak Zorunda Kaldın mı Hiç?

hiç bir insani unutmak,
bir insandan vazgeçmek,
bir insani hayatindan sonsuza kadar çikartmak zorunda
kaldin mi hiç?
hani ölmüs gibi,
hani uzatsan da elini tutamayacagini bilmek gibi,
her an kapindan içeri gülümseyerek girecegini bekleyip
ama aslinda hiç gelemeyecegini de bilmen gibi.
ne zor sey degil mi ölmedigini bilmek ,
ama ölmüs gibi ulasilmaz olmasi artik o insanin sana,
ne kadar katlanilmaz bir gerçek degil mi
sen hala bu kadar sevgili iken?
özlemek,
bu kadar özlemek,
etini kemigini yakarcasina özlemek...
çok kötü degil mi?
bu kadar özleyip onu görememek,
ona dokunamamak,
onu isitememek ,
artik sonunun "pi" hali degil mi?
biliyorsun degil mi?
ne kadar umutsuz bir arayistir o,
kalabalik caddede geçen binlerce yüze bakmak
belki bir kez daha görebilmek için o yüzü,
belki biraz önce geçti bu kaldirimdan diye düsünmek,
belki su an arkamda yürüyen insanlarin içinde bir
yerde demek,
belki su an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar
yasamak
ne zordur degil mi?
ne kadar eritir insani farketmeden.
sende biliyorsun degil mi bunlari.?
bir sinema koltugunda sende iki kisi gibi oturdun mu
hiç?
hiç iki kisi gibi zevk aldin mi bir konserden yalniz basina.
güzel bir kafe kesfettiginde,
güzel bir film seyrettiginde,
güzel bir sarki dinlediginde
güzellikleri oraninda eksik kaldiklarini hissettin mi
paylasamadigin
için
onunla.
bir barin kalabaliginda hiç yarim vücudunla sallandin
mi ortada?
hiç iki kisilik beyninle yarim insan olabildin mi?
baktiginda aynana sadece yüzünün bir yarisini gördügün
oldu mu hiç?
sana hayatindaki en büyük yoksunlugu yasatandan
nefret edemedigin zamanlar oldu mu hiç?
gözünün içine baka baka kolunu bacagini kesen bir
insanin yüzüne
sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildigin zamanlar
oldu mu hiç?
hayatta inandigin bütün degerlerini altüst eden
birisine ask siirleri
yazabildin mi?
onu içinde korumanin seni yok etmek oldugu zamanlara
feda oldun mu hiç?
içinde aglayan çocuga umut sarkilari söyleyemedigin,
özlemini,
susuzlugunu,
açligini gideremedigin zamanlar oldu mu hiç?
kanayan yarasini gördügün
ama merhem olamadigin zamanlar.
gücünün,
hani o tanrisal gücünün
bir çocugun aglamasini susturamayacak kadar oldugunu
gördügün zamanlar
oldu mu hiç?
hiiiiiiiç....
hiiç...
hiç...
bir hiç...

Alıntıdır...

Gerçektende bir insanı unutmak zorunda kaldınız mı hiç ? söylemek bile ne acı geliyor insana. Ama bazen insanlar seni öyle bir duruma getiriyorki zorla kendilerni unutturmak istiyorlar.. Sen ne kadar sevsen de ? Ne kadar değer versende ? Ne kadar uğraşsan da olmuyorsa olmuyor. Bir insanın kıymeti ancak kaybedilince anlaşılıyormuş ne yazık ki.. O zamanda iş işten çoktan geçmiş oluyor... Kısacası kıymet bilmek nedir önce onu benimsemek lazım! :Triste:









_______________________________
 

Venhar

1. Hikaye yarışma birincisi, 2. Avatar yarışma bir
bazı insan lar varki gerçekten unutulmayı hak ediyor sanırım..
 
Herseyden vazgectıgım yenıden hayata dondugum anlarda oldu, nerede ıse 40 yıla yaklasmıs su koca omurde unuttugum ınsanlarda oldu. Sagolsunlar, unutturmak ıcın ellerınden gelenı yaptılar :) Bana da unutmak dustu :)

hehehe yorumun için tşkrler... çok doğru söylediniz !

unutulmaz deme bana unutulur unutulur
kapanır en derin yara acısı da unutulur
bir rüyadır gelir geçer her aşk bir gün hayal olur
unutulmaz denen günler unutulur unutulur

bu hayat böyledir dostum
yaşanan gün mazi olur
en değerli hatıralar
bir gün gelir unutur !

en acı dermandır yıllar
sen dursan da dünya döner
kalbini dağlayan yangın
yavas yavas güne döner........

ne kadar sevmiştim sen
ölürdüm öl dediğin yerde
gözlerimden pınar gibi
akıp duran yaşlar nerde ????? .....


Banu- unutulur..

çok sevdiğim bi parçadır dinlemenizi tavsiye ederim :Triste:
 
Üst