Yüzleş Kendinle

Yüzleş Kendinle! ..
Gözyaşlarının ardına sakladığın “sır” ne senin?
Haykıramadığın duygularını mı döküyorsun yağmur damlası gibi?
Her şeyden kaçabilirsin belki, bu mümkün
Peki; ya kendinden?
Yüreğin ve o yüreği taşıyan bedenin, sende değil mi?
Ayrı coğrafyalarda yaşatabilir misin her birini
Atom’u bölmek mümkün! ....
Peki “ YA KENDİNİ? ”
……………………..

Dişlerini sıkmak ya da gözlerini sıkı sıkı yummak! ..
“Neyi değiştirir sanıyorsun?”
Sebepsiz gelen afakan, canının içine sığmayışı
Güçlükle alınan nefes, neyin ilacı?
“NEDEN? ” diye sormak neden?
“NASIL? ” diye sormak daha samimi ve daha ahlaki olmaz mıydı?
Her doğan güneş yeni bir umudun müjdecisi olacakken,
Sükut-u hayallerin ardına takılmak hangi akl-ı selimin tezahürü?
Felsefi mi geliyor dediklerim?
Zor içinde zor mu? ?
Oysa bilen bilir ki “Sevda filozof yapar insanı”
…………….

Sen mi ağlıyorsun yoksa her ağlayan sen misin?
Aşka dair yer kürede dökülen “cümle gözyaşı” sana dair midir?
Hem niye ağlıyorsun ki?
Gücün mü yetmedi, erişemedin mi?
Geç kalıp yetişemedin mi?
Elinden mi gelmiyor, yüreğin mi yetmiyor?
Gözyaşlarının perdelediği “sır” ne menem bir çelişki?
Kalbinin tiktak-larını boş ver! ..
”Sevdanın nabzı” atmıyorsa yüreğinde, olay tıbbidir…
Bir bıçağın keskin yüzü kadar ince,
İki kaşın arası kadar birbirine yakındır “Gel-git’ler”
Sen ne yandasın?
“Gelirken gitmek” kadar, “giderken gelmek” çıldırtıyor mu?
Gölgeni gölgeleme boş yere! ..
Durgun suda görünen suretlerin,asıllarından daha gerçekçi olduğu bir vakadır
……………….
Kandırma kimseyi, beni, ötekileri ve “kendini! ..”
Aynaya bak, kendinle yüzleş, acıma kendine bakarken,
Orada hesaplaş, kendi yüzüne hatta gözlerinin içine bakarken
Ve vicdanını yok say, onu karıştırmadan, bulaştırmadan
Kafanda “ben” gözlerinde “sen” olsun! ..
Yüreğin ise hakem! ..
Ya aklındakiler kızaracak, ya da gözlerin! ..
Ya kendinden utanacaksın ya da yüreğinden! ..
Belki’lerin, kim bilir’lerin, temennilerin,
Çoraklaşmış umutların cenderesinden kurtar ruhunu
“Sen ol! ..”
Kendin ol! .. Yürekli ol! ..
Ya da bırak “yüreğim” dediğin şeyi bir kenara
Hüsran ol, azap ol,
Ne olursan ol ama “Kendin ol”
Yüzleş kendinle! ..

Kadir Albayrak
 
Üst