Ben bugün öldüm

Ben bugün öldüm


Ben bugün öldüm...Evet. Bugün ölümümün yıldönümü...
Kulağa tuhaf geliyor ama öyle...Geçen sene O GÜN çok
karlı değildi. Hava da o kadar soğuk değildi. Yani tamamen
sıradan bir gündü. Kimin aklına gelebilirdi ki benim öleceğim.
En azından ben böyle bir şey beklemiyordum. Aslında
bekliyordum tabi ki ama O GÜN değil. Başka bir zamanda... Yarın
filan... Olmadı...Artık bol bol vaktim var...

Ahhhh... Bugün hayatta olsaydım... Neler değişirdi ki...
Bilmem. Belki çocuklarla sokağa çıkıp kar topu
oynardım...Hastalanırız diye korkmadan... Veya kardan adam
yapardık... Ellerimiz üşüyecek diye düşünmeden... Ehhh... Ne
fark eder ki... Bilseydim onlarla olurdum... Akşamları,
"Beni rahat bırakın. Gazete okumak istiyorum" diye onlara
kızmazdım. Gazeteyi bırakırdım (nasıl olsa hep aynı şeyleri
yazarlar). Onlara bir masal okurdum... Bilseydim...Ahhhh...

Hava da ne kadar güzel... Vaktim de var... Değişik bir şey
yapmak isteğim de... Ama geç...

Bilseydim... Eşimle daha çok vakit geçirirdim...
Sarılırdım... Laf olsun diye değil ta kalbimin en derin
köşesinden gözlerinin içine bakarak "Seni çok seviyorum"
derdim... Duysun diye, hissetsin diye... Anlasın diye laf
olmadığını...

Annemi babamı arardım... Onlara da benim için ne kadar
değerli insanlar olduklarını söylerdim... Bütün boş
tartışmalar için affetmelerini dilerdim. Kötü bir evlat
değildim. Ama gene de onları kırdığım olmuştur muhakkak.
"Onlardan çok daha iyi her şeyi biliriz",- böyle düşünmeyen var
mı dünyada.

Aaaa... Bu dünyada dedim. Alışkanlık... SİZİN dünyanızda
demek istemiştim. Bizde her şey farklı. Nasıl mı?
Anlatmayayım... Nasıl olsa bir gün öğreneceksiniz.))

Ahhhh... Ahhhh... Arkadaşlarım... Ahbaplarım... Ne kadar da
çabuk unuttunuz beni... Sadece bir sene geçti. Kocaman bir
sene... Bakalı bugü kimler arayacak hayat arkadaşımı.
Çouklarımı.. Hatırlayacaklar mı bugün öldüğümü... Veya çok
meşguller ve başka arkadaşlarla buluşuyorlar...

Hayattan, sağdan-soldan dedikodu yapıyorlar.. Kim evlendi,
kim ayrıldı. Kim kaset çıkardı... Dolar kaç para oldu... Kim
kime borç verdi ve kim kime veremedi... Ahbapların
konuşacak bir şeyleri her zaman vardır. Öyle değil mi? Ehhh...
Ehhh.

Kar ne kadar da beyazmış... Ben hayattayken o kadar
beyaz değildi. Veya beyazdı da ben fark etmiyordum - boş
işlerin arkasında koşmaktan... Kara bakacak zamanım yoktu.
Sizin gibi yani...

Bir de dostum vardı... Dostum dostum... Tek dostum vardı.
Sadece BİR tane. Umarım sizin dostlarınız daha fazladır.
Kocaman hayat boyunca sadece BİR tane dostum oldu. Aslında
gerçekten Dost muydu onu da bilemem. Belki sadece ben böyle
düşünüyordum. Belki onun için dostluğumuz sadece diğer
arkadaşlarıyla olduğu gibi vakit geçirmeydi. Bunu artık
öğrenemem. Onun için değerli olup olmadığımı vaktinde
söyleyemedi. Belki düşünüyordu, yarın söylerim diye...
Veya başka bir gün... Bugün değil... Bilemem bunu...
Bi-le-mem...

Ama ben ölldüğümde onun haberi olmadı. Cenazeme de
gelmedi. Gelemezdi zaten... Çünkü haberi yoktu. Evet! Dostumu
aramadılar! İş yerimi, boş ahbapları, yakın ve uzak akrabaları
aramaktan... Her arayışta ağlaya ağlaya "Bizimle değil
artık" demekten unuttular... Onlara kızmıyorum...
Üzüntüden ben de böyle yapabilirdim. İnsanız... Yani
insansınız... Canım Dostum da beni her gün aramazdı (onun da
işleri var canım)... Böylece bir hafta geç öğrenmiş oldu...
Mezarıma geldi... Çiçek getirdi... "Özür dilerim" dedi...
Ağladı... "Keşke arasaymışım" dedi... O gün çok yoğunmuş ve
aramak aklındaydı ama vakit bulamamış... Dedi... Bende ona
kızmadğımı söyledim... Ama duymadı... Duyamazdı zaten...
Böylece o mezarıma bakıyor beni hatırlıyordu ben de onu...
Belliydi bizim birlikte geçirdiğimiz güzel anlar aklına
geliyordu... Benim de... Ama konuşamıyorduk...
Söylemek istediklerimizi söyleyemiyorduk... Ehhh... Ehhh...

Arkadaşlar... Canlarım... CANLI İNSANLARIM... Bugün
hayatta olsaydım... Veya en azından o gün öleceğimi
bilseydim... Maalesef...

Çocuklarım... Kalbimin parçacıkları benim... Yavaş da
olsa alışmaya başladılar bensizliğe. Hayat devam ediyor...
Böyle olmalı zaten.

Eşim... Hayat arkadaşım... Senin de hayatın devam ediyor.
Bensiz de olsa. Kabul etmek istemiyordun. Beni hatırlatan
her şeyi dağıttın, kaldırdın, attın, ... Peki ya
kalbin... Onu da atabildin mi? Ben nasıl olsa orada bir
köşede saklandım kaldım... Doğum günümde veya evlilik
yıldönümünde beni oradan çıkarıp ağlıyorsun... Ağlama
sevgilim... Ben hep yanındayım... Hep seninleyim...

Dostum, Dostum... Sen de suçlama kendini O GÜN aramadın
diye... Boş ver... En iyisi yeni bir dostluk kurmaya
çalış...Bizimki gibi dürüst olsun... Bizimki gibi yakın olsun...
Ve değerli olsun... Ama hangi gün neler getireceğini hiç bir zaman bilemeyeceğini de unutma...

Ben bugün öldüm...Canım annem-babam, eşim-çocuklarım,
dostum... Sizin için bunlar... Benim için üzülmeyin... Ben
iyiyim... Çok iyiyim... Bir gün gene buluşacağız... Ne zaman -
bilemem. Siz de bilemezsiniz. Ama BİR GÜN mutlaka... Ben
hazırım. Ya siz?.. Vaktim olsaydı da yapsaydım dememek
için?.. Hazır mısınız?.. Akşam çocuklarınıza bir masal okudunuz
mu? Kar topu oynadınız mı? Yarın kar olmayabilir... Veya siz
olmayabilirsiniz...
Eşinize sarıldınız mı? Gözlerin taaa dibine bakıp onu ne
kadar sevdiğinizi söylediniz mi? Yarın bunu yapabilecek misiniz?
Ya Dostunuzu aradınız mı? Ona ne kadar değerli
olduğunu söylediniz mi? Veya çok meşgulseniz de
yarın aramayı düşünüyorsunuz? Yarınınız olacak mı?
BEN BİLEMEDİM... YA SİZ?...​
 

PAM.aRt

Aktif Uye
Ben bugün öldüm...Canım annem-babam, eşim-çocuklarım,
dostum... Sizin için bunlar... Benim için üzülmeyin... Ben
iyiyim... Çok iyiyim... Bir gün gene buluşacağız... Ne zaman -
bilemem. Siz de bilemezsiniz. Ama BİR GÜN mutlaka... Ben
hazırım. Ya siz?.. Vaktim olsaydı da yapsaydım dememek
için?.. Hazır mısınız?.. Akşam çocuklarınıza bir masal okudunuz
mu? Kar topu oynadınız mı? Yarın kar olmayabilir... Veya siz
olmayabilirsiniz...
Eşinize sarıldınız mı? Gözlerin taaa dibine bakıp onu ne
kadar sevdiğinizi söylediniz mi? Yarın bunu yapabilecek misiniz?
Ya Dostunuzu aradınız mı? Ona ne kadar değerli
olduğunu söylediniz mi? Veya çok meşgulseniz de
yarın aramayı düşünüyorsunuz? Yarınınız olacak mı?
BEN BİLEMEDİM... YA SİZ?...
çok çok çok etkileyiciydi . Yarınınız olacak mı? Bunu hergün düşünürüm yarın olacakmı?
emeğine sağlık doğangüneş
 
çok çok çok etkileyiciydi . Yarınınız olacak mı? Bunu hergün düşünürüm yarın olacakmı?
emeğine sağlık doğangüneş

Teşekkür ederim.Bende düşünürüm hergün ve dua ederim.Allahım çocuklarımla ve eşimle yaşayacak uzun bir ömür nasip etsin diye..
 
bu gün kafayı hayat dersi hikayelere taktım bunu bir tür ihtiyaç gibi hissettim
ama daha 2. hikayede ihtiyacımı karşışyacak kadar güzel bir yazıyı okudum sayenizde sağolun...
 

Venhar

1. Hikaye yarışma birincisi, 2. Avatar yarışma bir
Annemi babamı arardım... Onlara da benim için ne kadar
değerli insanlar olduklarını söylerdim... Bütün boş
tartışmalar için affetmelerini dilerdim. Kötü bir evlat
değildim. Ama gene de onları kırdığım olmuştur muhakkak.
"Onlardan çok daha iyi her şeyi biliriz",- böyle düşünmeyen var
mı dünyada..

gerçekten çok güzel bir yazı ama sadece okurken etkileniyoruz sanırım kaç kşi okuduktan ve etkilendiğini söyledikten sonra hayat felsefesini değiştiriyoki haksızmıyım..
 
Canım benim , hakikaten çok anlamlı ve etkileyici bir hikaye bulmuşsun . OKurken çok duygulandığımı söylemeliyim. Ben de özeleştirimi yapmaya çalıştım ve pek çok boşluk olduğunu farkettim . Hakikaten yarınımız yok . An'ın değerini bilmeli ve yaşarken sevdiklerimize doymalı , sevgilimizle onları doyurmalıyız . Çok çok güzeldi, emeğine sağlık canım :)
 

Kadim

Ben bugün öldüm...Canım annem-babam, eşim-çocuklarım,
dostum... Sizin için bunlar... Benim için üzülmeyin... Ben
iyiyim... Çok iyiyim... Bir gün gene buluşacağız... Ne zaman -
bilemem. Siz de bilemezsiniz. Ama BİR GÜN mutlaka... Ben
hazırım. Ya siz?.. Vaktim olsaydı da yapsaydım dememek
için?.. Hazır mısınız?.. Akşam çocuklarınıza bir masal okudunuz
mu? Kar topu oynadınız mı? Yarın kar olmayabilir... Veya siz
olmayabilirsiniz...
Eşinize sarıldınız mı? Gözlerin taaa dibine bakıp onu ne
kadar sevdiğinizi söylediniz mi? Yarın bunu yapabilecek misiniz?
Ya Dostunuzu aradınız mı? Ona ne kadar değerli
olduğunu söylediniz mi? Veya çok meşgulseniz de
yarın aramayı düşünüyorsunuz? Yarınınız olacak mı?
BEN BİLEMEDİM... YA SİZ?...

Ölmeden önce yapılması gereken o kadar çok şey varki..
Bunlar en yakınlarımızdan başlıyor.
Mütevazice..İnatlaşmadan.
Bırakın kusurlar karşıda olsun.
Takdir yüce Allah'ındır.
 
Gecti Artik...

Vaktiyle bir beldede, vardi bir müslüman
Kendi eski halini söyle ediyor beyan…
Dar yerden SIKILIRDIM kücüklügümden beri
Lakin düsünmezdim ki, pek dardir kabir yeri…

Bir villada yasardik, genis ve lüks idi pek
Yasadim gaflet ile, bir rüya görene dek…
Söyle ki o rüyada, arabamla son sürat
Giderken kaza yapip, aninda ettim vefat…

Ölüm hic hatirima gelmezdi lakin benim
Halbuki bu kadar cok yakin imis ecelim…
Cenazemi yikayip bir kefene sardilar
Ve sonra bir tabutun icine yatirdilar…

Gözlerim kapaliydi lakin görüyordum
Etrafimdakilerin sesini duyuyordum…
Diyorlardi: “Cok yazik, zavalli pek de gencti”
Garipten bir ses duydum, diyordu: “Artik gecti”

Halbuki daha pek cok isim vardi yapacak
Her birisi bir anda yarim kalmisti ancak…
Islerimi yoluna henüz koymamis iken
Ecelim ne de cabuk eristi böyle erken…

Almamistim evime odun ve kömürümü
Yazik ki gaflet ile gecirmistim ömrümü…
Rabbime kullugumu yapamadim cok yazik
Fakat namaz kilmaga baslayacaktim artik…

Iyi insan olmaya vermistim kati karar
Fakat ölüp dünyadan ayrildim apar topar…

Ah keske namazimi kilsaydim ne olurdu
O anda bir ses duydum: “Gecti artik” diyordu…

Diyordum ki: „Ah keske gecmemis olsaydi“
Hep ibadet etseydim yapmasaydim hic günah…
Nasil oldu YARABBI vuku buldu bu kaza
Hemen basliyacaktim bu günlerde namaza…

Simdi ne yapacagim aman YA RABBI aman!
Ah keske namazimi kilsaydim muntazam…
Avazim ciktiginca bagirmak istiyordum
Lakin hic bir yerimi kipirdatamiyordum…

Gerci ölecegimi biliyordum evvelden
Fakat cok ani öldüm hem de tövbe etmeden…
Az sonra beni alip insanlar omuzuna
Camiye götürdüler cenaze namazina…

Ah nicin hayattayken gitmezdim camiye ben?
Halbuki evimize yakindi pek de hemen…

Bir gün bir arkadasim rica etmisti bana
“Gel camiye gidelim bu öglen namazina”
Itiraz ettimse de o dostum etti israr
Severdim kendisini gittim, verdim karar…

Vardi o gün üstümde aldigim yeni takim
Ciktigimda baktimki burusmus pacalarim…
Gitmedim artik daha camiye bu sebepten
Ah ne gafletteymisim ve cahilmisim hepten…

Geriye dönüs yok ki telafi eyliyeyim
Bunca günahlarimla ben simdi neyliyeyim?

Hemen basliyacaktim tam bes vakit namaza
Ve tövbe edecektim olmasaydi su kaza…
Bilseydim böyle ani vefat edecegimi
Yapardim layikiyla HAKKA ibadetimi…

Böyle hayiflanirken ses duydum bir aralik
Yine ayni o sesti, diyordu: „Gecti artik“
Cenazemi kildirip sordu ki imam bizzat:
„Nasil biliyorsunuz bu sahsi ey cemaat“?

Coklari cevap bile vermedi bu suale
Ah keske düsmeseydim bu günkü kötü hale…
Haklarini yemistim cünkü ben cok kisinin
Hic iyi derlermiydi onlarda benim icin…?

Helallesmek üzere etmistim halis niyet
Lakin geldi ecelim olmadi buda kismet…
Keske daha önceden yapmasaymisim bu isi
O sesi duydum yine: “Gecti artik ey kisi”

Siddetli bir yagmurda yagiyordu o ara
Ben tekrar kaldirildim islanmis omuzlarda…
Cemaat tabutumu egik halde tasiyor
Anladim ki bu yokus mezarliga cikiyor…

Tabuttan iceriye sizmisti o yagmurlar
Sulardan kefenim de islanmisti bir miktar…

Onlar beni tasirken mezarligin yönüne
Kimi piyasadaki durgunlugu söylerken…
Kimi de bahsederdi dün aksamki filimden


Ah konusabilseydim derdim ki:
„Aman sakin“
Gaflete dalmayin ki eceliniz pek yakin
Iste ben ani öldüm tövbe bile etmeden…
Siz bari tövbe edin bu firsat elde iken

Ah keske geri dönmek mümkün olsaydi sayet…
Gece gündüz RABBIME ederdim hep ibadet
Ben böyle söylenirken duydum yine o sesi:
Diyordu: „Gecti artik, yok simdi faidesi“

Mezarliga gelince tabuttan cikararak…
Bir cukurun icine koydular tek olarak
Kabrim idi burasi karanlik dar bir mahal…
Kabre girecegimi etmezdim hic de hayal

Yer yer su birikmisti kabrimin dip kismina…
Sanki söyle diyordu girince mezar bana:
“Ey kisi bu karanlik ve dar yer senin kabrin”
Hazirliksiz geldinse yamandir simdi halin
Bilmezmiydin ölünce varacak yer burasi…
Simdi pisman olsan da asla yok bir faydasi

Dostlarim tahtalarla üstümü örttü hemen
O karanlik kabirde tek basima kaldim ben…

Diyordum „Ey Allahim bir firsat daha yokmu“?
Sana halis kul olup düzelteyim yolumu…
Asla günah islemem secdeden kalkmaz basim
Yeterki bu firsati tani bana Allahim…

Önce ses yeniden “Gecti artik” deyince
Cirpinmaya basladim kuvvetim yettigince…
Meger bu rüya imis uyandim yataktayim
Ter icinde kalmisim cirpinip durmaktayim…

Dedim: “Elhamdüllillah, ölmemisim ben meger”
Halim nice olurdu, gercek olsaydi eger?
O günden Itibaren bes vakit kildim namaz…
Cünkü bana bu rüya oldu büyük ikaz

Dedim ki: “Ey Allahim sükürler olsun sana
Kavustum bu rüyayla ilahi ikazina”
Akli basa devsirip yapmali ibadeti
Verilmez her insana böyle ikaz nimeti

Ecel ani geliyor düsünüp ibret alin
Bu dünya bir köprüdür oyalanip kalmayin…

maillerimden alıntıdır.
 
Üst