romantik yazılar

ya biraz romantizim olsa ii olur ama herşeyin olduğu gibi romantizmin de fazlası zarar

Nereye gitsem yanımda götürüyorum sevgimi ve nefretimi...

Her sabah yeniden sayıyorum kaç gündür görüşmediğimizi. Rüyalarımda görüyorum karşılaştığımız anı, başımı çeviriyorum, bulamıyorum söyleyeceğim kelimeyi...

Nefretimle uykuya dalıp ve sevgimle kalkıyorum. Her sabah yeni bir güne başlasam da, sensiz yeni bir hayata başlayamıyorum...

Sabahları cebime koyup "iyi ki" lerimi, "keşke" lerimi, pişmanlıklarımı, çıkıyorum yola, günün bir saatinde "keşke" lerimi alıyorum, başka bir saatinde "iyi ki" lerimi yanıma...

Bir cebimde ise hasretin hala duruyor, yapacak hiçbir şey bulamayınca kalbim bu yorgun kelimelerden medet umuyor...

Senden gittiğimde sadece yaralandım sandım, aslında ruhum bedenimden ayrılmış, geriye kalan bir et parçasıymış anladım...

Artık kiminle konuşsam ruhum sendeki gibi havalanmıyor, bugün kiminle tanışsam kalbim sendeki gibi atmıyor...

Yanımdan geçen herkese sen misin diye bakıyorum, seni gördüğüm anda başımı çevirip kaçıyorum. Senden uzaklaşmak için sana doğru koşuyorum...

Bir gün ararsan, açmayacağım diye kendime sözler veriyorum, her telefon çaldığında sen misin diye heyecanlanıyorum. Seni aramamayı cesaret sanıyorum, aramak mı zor aramamak mı bilmiyorum...

Hiçbir gelen senin yerini doldurmuyormuş, hiçbir giden senin kadar acıtmıyormuş...

Sensiz bir hayatta da mutluluk yokmuş aslında, yokluğunun acısı sevgimden büyükmüş aslında....
 
Bu sana yazdığım son satırlar...

Bu dinlediğim son şarkı bizim üstümüze söylenmiş. Kilit vurdum
kalbime, umutlarıma. Ne bundan böyle sevdaya dair bir şeyler
beklenebilir yüreğimden ne de nefret edebilirim birinden. Ben hamal
değilim ki; hep kahrını taşıyım ömrün… Alın artık üzerimden hayata
dair ne varsa. Alın sevdaya dair acıları, paylaşın aranızda...

Sen sanıyorsun ki, kolay geliyor gidişin bana.. Arkanı döndüğün ilk
andan gözlerim gülecek mi yeniden sanıyorsun? Söylesene! Sen ne
sanıyorsun aşkı, sevgiyi, söylesene! Kolay olan, kaçmaksa, yalansa,
vazgeçişse; ben zor olanı seçiyorum ve Seni Hala Seviyorum.

Sen öyle san, farzet ki her şey çok kolay... Gittiğini sandığın sen,
giderken bende kalanlarını, yani seni, yani aşkı, yani bizi
alamayacaksın benden.... Geri vermeyeceğim onları, benim onlar, bana
ait.

Biliyor musun, acı olan asla gidişin değil.. Belki bir gün sevmeyi
öğrendiğin de yanında ben olmayacağım.. Bir sabah gözlerini yeni
doğan güne açtığında başkası olacak yatağında.. Benim içinse
sadece "sen" var olacak baktığım her yerde... Ve işte ilk defa o gün
sebepsiz ağlayacağım, o gün yağan yağmur gizlemeyecek göz yaşlarımı.
Kim bilir belki de aynadaki hayalin ilk kez asacak suratını bana ve o
sabah sensiz ve üşümüş uyanacağım!

Her şeyin bir bedeli var biliyorum ve bende bu bedeli ödüyorum.
Ödediğim bedel sensizlik, yalnızlık, aşksızlık. Oysa yüreğim her şeye
rağmen mutlu olmanı diliyor....

Seni bulduğum yerden başlıyorum yürümeye.. Seni düşünüyor ve gecenin
ayazında üşüyorum.. Veda bile etmeden gidişin geliyor aklıma, sadece
susuyorum…..
 
Üst