Merhaba

Zamanın birinde Erzurum’dan bir grup insan Hacca gitmek için yola çıkmışlar. Van’a gelmişler.
Van’ın bir köyünde konaklamaya karar vermişler.
O köyün de imamı yokmuş. Köylüler aralarında konuşmuşlar ve
Erzurum’dan çıkıp hacca giden bu topluluktan birini imam yapmaya karar vermişler.
Hem Erzurumlu, hem de hacca gidiyorlarsa boş insan değillerdir diye düşünmüşler.
Nitekim tekliflerini içlerinden birisi kabul etmiş. Her yıl 400 koyun verilecekmiş imama.
Adam hacca gitip masraf yapacağıma burda kalıp yalandan imamlık yapar ve
her yıl 400 koyun sahibi olurum diyerek işe başlamış.

Köylü camide toplanmış namaz kılınacak. Sayın imam başlamış namazı kıldırmaya.
“Erzurumdan çıktım yola. Van’da verdim mola. 400 koyun verdiler bana. Allahuekber.”

Bu günlerce aynı biçimde devam etmiş. Köylü bu işe biraz şaşırmış ve konuşmuşlar aralarında.
“Ya... Daha önceki imam mı yanlış kıldırıyordu, yeni imam mı? Bunu gidip Müftü’ye soralım” demişler.

Sayın müftü meşhur Oflu Hoca. Müftü’ye gelen halk herşeyi anlatmış. Müftü köylüye dönerek
“Siz şimdi hiç imama çaktırmadan köyünüze dönün ve namaz vakti camide toplanın. Ben de namaza geleceğim...” demiş.

Herkes köyüne dönmüş ve namaz vakti camide toplanmış. Tabi ki Sayın Müftü de camide.
İmam namazı kıldırmaya başlamış. Birinci rekat:
“Erzurum’dan çıktım yola. Van’da verdim mola. 400 koyun verdiler bana. Allahuekber.”

Bu sırada arkadan
“Öhö... Öhö...” diye bir ses gelir.

İmam yakalandım herhalde diye korkmaya başlar. İkinci rekatta bu sefer
“Erzurum’dan çıktım yola. Van’da verdim mola. 400 koyun verdiler bana. Yarısı sana, yarısı bana. Allahüekber”

diyerek sözlerini değiştirir. Namaz bitince köylü Müftü’ye dönerek
“İmam efendi namazı doğru kıldırıyor mu?” diye sorar.

Müftü
: “Haçan birinci rekatta biraz şaşırdı ama ikinci rekatta işi düzeltti!..”