Merhaba

Biz kadınlar, ah biz kadınlar! Yaşananlardan ders almayı beceremedik.
Mutlaka kendimiz çarparak öğreneceğiz, bizden önce düşenlere bakıp öğrenmeyiz.



Öyle büyük ve geniş bir hayal gücümüz var ki, her şeyin olabileceğine inanıyoruz. Daha kötüsü,
kendimizi inandırıyoruz!

Neden asla düzelmeyecek bir adamı yola getirebileceğimiz yanılgısına bu kadar sık düşeriz ki?
Nedir kendimizde bu gücün var olduğuna inanmamızın sebebi? Çapkınlığı, hovardalığı meziyet
sayan, birlikte olduğu kadınların sayısını madalya gibi üstünde taşıyan bir adamın, bizde
durulacağını, ömrünün sonuna kadar sadece bizim gözlerimize bakarak yaşayacağını
düşündürten, beynimizin hangi bölgesidir?

Biz kadınlar, ah biz kadınlar! Evli erkeklere aşık olup, egomuzu şişiren biz kadınlar! Nasıl bir zafer
kazandığımıza inanırız içten içe? “Onun yuvasını bozacak bir şey yapmam” diyenlerimizden,
“karısını boşayıp beni alacak” diyenlerimize kadar ne geniştir yelpaze; oysa hepsi büyük bir
yanılgıdır. Kendimizi kandırmaktan öteye geçemeyiz, üstelik boşuna acı çekeriz.

Zamanında severek aldığı bir kadını, şimdi aldatanın; sırf bizimle birlikte olmak için karısı hakkında
ileri geri konuşanın; yıllarca her derdini çeken eşini bozuk para gibi harcayanın; adamlığına nasıl
güvenir de aşık oluruz? Kendi yuvasına, çocuğuna sahip çıkmayanın, bize sahip çıkacağına nasıl
inanırız?

Biz kadınlar, ah biz kadınlar! Ne kadar teslim olmaya hazırız bahanelere. Günlerce ortadan
kaybolan adamın yalanına, boşanmamasına hep bir kılıf bulanlara, bizi sevdiğini söyleyip öyle
davranmayanlara, çaldığında açılmayan telefonların komik sebeplerine inanmaya ne kadar
hazırız! Asıl soru, neden?

Biz kadınlar, ah biz kadınlar! Neden herkesten önce kendimizi kandırmaya meyiliz? Bahsettiğim
sevişmeler değil ama ruhumuzun kullanılmasına neden izin veririz? Hangi yanımızdaki kanayan
yarayı kaşır, bize eziyet eden bir erkek? Neden kendimizi bunlara layık görürüz?

Her sevdiğini söyleyene kedi gibi sırnaşırız. Kabul olmayacak duaya amin demeyi kutsal sayarız.
Aklımızın sesine kulak tıkar, her duyduğumuzu kalbin sesi sayarız. Saçımızı süpürge ederiz
sebepsiz, yıllarca çekeriz onca eziyeti nedensiz, bir kuru çiçeğe tav, iki güzel söze kul oluruz.
Derdimiz sevilmektir ancak ömrümüzü sevgi zannettiklerimize harcar dururuz. Biz kadınlar, ah biz
kadınlar!

Candan Ünal

Kimliklerimiz Farklı, Yanlışlarımız Aynı! - *MSN Kadın - Aşk ve İlişkiler