Toprak yatağım, örtümdür benim. Her yanım karanlık, daraltır beni. Tek gördüğüm korku ve endişe. Nefes alamıyorum. Güneş vermiş kararını, veda et diyor bana.

Hani nerde dostların vefası? Bozdular vefayı.

Hani nerde ailemin sevgisi? duadır yanlızlığımı paylaşan.

Hani Nerde paranın rahatlığı? verdiğim sadakadır yerimi rahatlatan.

Hani Nerde makamın şöhreti? işte imtihanım budur benim.

Yerim ve göğüm oldu cesedimle mezar. İşte sonum bu, sonum toprak.

Ya Rab! Bir tek Sensin bana değer veren. Kusurumu affet, emanetini almak zamanına kadar emanetinde emin kıl!

SENAİ DEMİRCİ