Ey nefsim! Düşün ki kabre gireceksin!

Sevdiklerin seni soğuk toprağa gömüp, üzerine toprak atıp, arkalarını dönüp gidecek.

Kimse sesini duymucak.

Seni özlemiyecek.

Unutulacaksın. Adın bile unutulcak.

Kimsenin umurunda olmayacaksın. Çünkü yokluğuna alışılmış olacak.

Ya çürüyeceksin, ya güle döneceksin.

Şimdi dostların seni unutmadan önce, herkesi unutup gerçek dostunu hatırla. Secde ile O’nu hatırla, Rabbine yaklaş!

SENAİ DEMİRCİ