merhaba!

Pythagoras;

"En güzel şey; harmony.
Bütün gök harmony ile figure imiş."

Aristotales söylüyor:

"Bazı kimselere göre bu kadar büyük cisimler hareket
ederken ses çıkması gerekir, çünkü, yığınca da denk
olmadıkları, o hızla da yol almadıkları halde dünyamızdaki
cisimlerde bu görülüyor.

Güneş ile ay, üstelik sayıca ve yığınca bu kadar büyük
olan yıldızlar bu hızla ve bu dönüşle döndüklerinde akla
hayale sığmayacak büyüklükte sesin çıkmaması olamaz.

Bunları ve bir de aralıklara dayanan hızların musıkîce
bağıntıları olduğunu kabullendiklerinden ve yıldızların da
çepeçevre dönmelerinden doğan sesin harmonik olduğunu
söylüyorlar."

Pythagorasçının biri uzun süren yolculuğu sırasında bir
hana iniyor. Bitkinlikten ve bir sürü başka nedenlerden
hastalanıp uzun zaman yatıyor, bu yüzden beş parasız
kalıyor. Fakat hancı adama acıdığından, yahut parasını
alacağını umduğundan hiçbir yardımdan ve masraftan
çekinmeden ona ne gerekiyorsa veriyor.

Hastalık ağırlaştığında, ölmeye hazırlanan adam bir tahta
üzerine RAKAM/FIGURE yapıyor, hancıya başına bir şey
gelirse bu levhayı dışarıya asmasını ve gelip geçenlerden
işareti anlayan birisinin çıkıp çıkmayacağını beklemesini
tembih ediyor, ayrıca bu adamın onun yaptığı masrafları
ödeyeceğini ve kendisine teşekkür edeceğini söylüyor.

Hancı, adamın ölmesi üzerine cesedinin defnedilmesi için
gerekenleri yapıyor, fakat levhayı okuyacak olan kimseden
harcadığını geri alacağını ve kendisine teşekkür edileceğini
hiç ummuyor. Yine de kendisini çok etkilediği için tavsiyeyi
deneyerek levhayı durmadan dışarı taşıyor.

Aradan uzun zaman geçtikten sonra Pythagorasçılardan
biri oradan geçiyor, işareti görüyor, durup bakıyor, işareti
yapmış olanı anlıyor, olup biteni hancıya soruyor ve ona
harcadığından pek daha çoğunu veriyor.

W. KRANZ