Duanın etkisinin ortaya çıkmasını engelleyen afetlerden biri kulun acele etmesi, kabulünün geciktiğini düşünüp kederlenmesi ve duaya devamı terketmesidir. Bu kişi bir tOhum saçan veya ağaç diken, sonra onun bakımını yapan, sulayan, sonra da olgunlaşmasını ve toplanacak hâle gelmesini beklemeyip terkeden gibidir.

(İbni kayyım elcevziyye) allah ondan razı olsun


Sahîh-i Buhârî'de, Ebû Hureyre'nin (r.a.) rivayetiyle geçen bir hadiste Rasûlullah (SAV):

"Sizden her birinizin duası, acele etmediği ve "İşte ben Rabbime dua ettim ve kabul buyurmadı" demediği sürece kabul olunur."

Sahîh-i Müslim'de de, peygamberin (SAV) şu hadisi geçmektedir:

"Bir kul günahı veya akrabasıyla dargınlığı gerektirecek bir şey dilemedikçe ve acele etmedikçe duası daima kabul olunur."

Peygamber'e (SAV) "Yâ Rasûlullah, o acelecilik nedir?" diye soruldu:

"İnsan, dua ettim dua ettim, de duamın kabul edildiğini hiç görmedim, der. Dileğinin gecikmesinden dolayı usanır da duayı terkeder." diye cevap verdi.

buhari kitabutdeavat 22