YEDİ DAL

Ahmed Şemseddîn Marmaravî hazretleri bir sohbetlerinde talebelerine; "İyi dinleyiniz!" dedikten sonra şu nasihatte bulundu:

"İnsanın kalbinde bir hevâ ağacı bitmiştir ki yedi dalı vardır.
Her dal bir tarafa yönelir. Birincisi göze, ikincisi dile, üçüncüsü kalbe, dördüncüsü nefse, beşincisi ebnâ-i cinse (diğer insanlara), altıncısı dünyâya, yedincisi âhiretedir. Her dalın bir çeşit meyvesi vardır.
Göze yönelen dalın meyvesi harama bakmaktır.
Dile yöneleninki, başkasının ayıp ve kötülüklerini söylemek, gıybet etmektir.
Kalbe yöneleninki, başkalarına kin ve düşmanlık etmektir. Nefse yöneleninki, şüpheli şeyler ile, haram ve mekruhları işlemektir.
İnsanlara yöneleninki, onlardan üstün olmak, onları hor ve hakîr tutmak, aşağı görmektir.
Dünyâya yöneleninki, uzun emel sâhibi olmak, aş, iş, mal ve makam hırsı ile dolu olmaktır.
Âhirete yönelen dal ise, üzüntü ve pişmanlıktır.
İnsanda hevânın, arzu ve isteklerin kökü bâkidir, kalıcıdır.
Elbette devamlı tâze dallar verir.
Ancak Allahü teâlânın emirleri yerine getirilir, yasaklarından sakınılırsa hevâ ağacı kalpten sökülüp atılır.
Kötü huyları, ahlâkları gidip, güzel huylar ile süslenir.
Bu ise bir rehberin yol göstermesi ile mümkün olur."



Kaynak: Sefînetü'l-Evliyâ; c.4, s.156