Merhaba

Pavlus kendini, İsa Mesih’in kulu ve elçisi sayarak şöyle dedi:
“İsa Mesih’in kulu, Tanrı’nın müjdesini yaymak için seçilip elçi olmaya çağrılan ben Pavlus’tan selam!
Tanrı, öz Oğlu Rabbimiz İsa Mesih’le ilgili olan bu müjdeyi peygamberleri aracılığıyla Kutsal Yazılarda önceden vaat etti.
Bedence Davûd’un soyundan doğan Rabbimiz İsa Mesih’in, kendi kutsal ruhu sayesinde ölümden dirilişiyle
Tanrı’nın Oğlu olduğu kudretle ilan edildi.
Her ulustan insanların iman edip söz dinlemesini sağlamak için Mesih’in aracılığıyla ve
O’nun adı uğruna Tanrı’nın lütfuna ve elçilik görevine sahip olduk.”[12]

“Söylediğiniz ve yaptığınız her şeyi Rab İsa’nın adıyla,
O’nun aracılığıyla Baba Tanrı’ya şükrederek yapın.”[13]

Pavlus, daha ileri giderek şu sözüyle Mesih İsa’yı Allah’a eşit gibi gösterdi:
“Mesih, Tanrı özüne sahip olduğu halde, Tanrı’ya eşitliği sımsıkı sarılacak bir hak saymadı.”[14]

Pavlus’un yolundan giden Nasiralilar, 325’te Ökümenik İznik konsilinde İsa’nın yaratılmış olmadığına,
Baba’dan doğduğuna ve onunla aynı özden olduğuna karar verdiler.
[15]
451’de toplanan dördüncü Ökümenik Kadıköy Konsili’nde ise onun gerçek tanrı olduğu şöyle ilan edildi:

“Rabbimiz Mesih İsa’nın mükemmel Tanrılığa ve mükemmel insanlığa sahip,
gerçek Tanrı ve gerçek insan olduğunu, akıllı bir ruhtan ve bedenden oluştuğunu,
Tanrılık açısından Baba ile, insanlık açısından da bizimle aynı özde olduğunu,
günah dışında hepimize her şeyde benzer olduğunu,
Tanrılık açısından yüzyıllar öncesinden Baba’dan doğduğunu,
insanlık açısından bizim esenliğimiz için bakire Meryem’den doğduğunu
oybirliği ile kabul ettiğimizi resmen beyan ederiz.”[16]


Bunlar Nasiralilik nedir unuttular.
Bunlar Isevi oldular.
Ve
Rabb onlari SON AHID ile tekrar uyardi:


Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla...
“Allah Meryem’in oğlu Mesih’tir” diyenler tam inkârci oldular.
Oysa Mesih şöyle demiştir:
“Ey İsrail oğulları! Rabbim ve Rabbiniz olan Allah’a kul olun.
Şurası bir gerçek ki; kim Allah’a şirk koşarsa Allah ona cenneti haram eder, varacağı yer ateştir.
Zalimlerin yardımcıları da olmaz”.
(Mâide 5/72)

13- İncil/Pavlus’un Koloselilere Mektubu 3:17.
14- İncil/Pavlus’un Filipililere Mektubu 2:6.
15- Katolik Kilisesi Din ve Ahlak İlkeleri, par. 465.
16- Katolik Kilisesi Din ve Ahlak İlkeleri, par. 467.