Bir çocuk öldüğü zaman aileleri teselli etmek için şu sözlerin sıkça söylendiğini duyarız:

' Tanrı onu melek olarak yanına aldı'

Bu söz size makul geliyor mu?

Eğer Tanrı'nın gökte daha fazla meleğe ihtiyaç duyduğu için çocukların ölümüne yol açtığı doğru olsaydı bu O'nun duygusuz ve zalim biri olduğu anl***** gelirdi.

Oysa Kutsal Kitap tersini söyler:

1.Yuhanna 4:8 'de Tanrı sevgidir der.

Şefkatli bir baba sırf kendi ailesini büyütmek için bir çocuğu ana babasından koparmaz. Dolayısıyla Tanrı'nın büyük sevgisi de böyle acımasızca davranmasına izin vermez.

Bir düşünün,acaba Tanrı'nın gökte daha fazla meleğe ihtiyacı olabilir mi?

O milyonlarca melek yarattı, hepsi de kusursuzdu ve sayıca bir eksiklik yoktu.

Tanrı ihtiyacı olan meleklerin sayısını yanlış hesaplamış olabilir mi?

Bu mümkün değil, çünkü Tanrı asla hata yapmaz.

Tanrı'nın çocukları gökte melekler olmaları için yanına almamasının başka bir nedeni de
bunun çocuklarla ilgili başlangıçtaki amacıyla uyumlu olmamasıdır. Tanrı Aden Bahçesinde
Ademve Havva'ya

" Çocuklar sahibi olun, çoğalın ve yeryüzünü doldurun ve onu denetiminiz altına alın" demişti. (Başlangıç 1:28)

Çocuklar Tanrı'dan armağandır ve onun yeryüzünün doldurulmasıyla ilgili amacı açısından önemlidir.

O çocukların ölmesini ve sonra ruhi varlıklar yani melekler haline gelmesini asla amaçlamadı. Kutsal Kitap açıkça çocukların Tanrı'dan miras olduğunu söyler. (Mezmur 127:3)

Peki sevgi dolu Tanrı ana babalara verdiği armağanı geri alır mı?

Elbette almaz..

Bir çocuğun vakitsiz ölümü büyük üzüntü, acı ve kedere yol açar. Öyleyse kederli ana babalar için hangi ümit var?

Kutsal Kitap Tanrı'nın milyonlarca kişiyi burada, yeryüzündeki cennette dirilteceğini vaat eder. (Yuhanna 5:28,29)

Sevdiklerimize yeniden kavuşmanın heyecanını bir düşünün...

O halde ölmüş olan çocuklar gökte melek olmuyorlar.

Onlar yeryüzündeki cennette diriltilmeyi bekliyorlar...