Müslüman olan erkek ve kadının; hür, âkıl, bâliğ ve mukîm ise, ihtiyacından fazla ve nisap miktarı kadar da malı veya parası varsa, Kurban Bayramı için, niyet ederek, bayramın üçüncü günü akşama kadar belli bir hayvanı kesmesi vacip olur. İhtiyaç eşyası; 1 ev, 1 aylık yiyecek, 3 kat elbise, çamaşır, evde kullanılan eşya ve aletler, hizmetçiler, binecek vasıtaları, meslek kitapları ve ödeyeceği borçlarıdır.


Kurban; koyun, keçi, sığır ve deveden birini bayramın ilk üç gününde kurban niyeti ile kesmek demektir. Bir sığır veya deveyi 7 Müslüman ortak alıp kesebilirler. Bu hayvanları, fakire veya hayır cemiyetlerine diri olarak sadaka vermek kurban olmaz.



Kurbanı kesmek veya dine uygun kesen yerlere; “Meselâ, binlerce talebeye ve fakir-fukaraya yardım yapan yardım kurumlarına” vekâlet vererek dine uygun şekilde kestirmek lâzımdır.



Bir gözü görmeyen, topal olup yürüyemeyen, dişlerinin yarısı yok olan, gözünün, kulağının ve kuyruğunun çoğu, ön veya arka bir ayağı kesilmiş olan, çok zayıf olan hayvan kurban olmaz.



Kurbanın ve her hayvanın yedi yerini yemek haramdır:



1- Akan kanı,

2- Bevl aleti,

3- Bezleri,

4- Bevl (idrar) kesesi,

5- Safra kesesi,

6- Dişi hayvanın önü,

7- Hayaları. (Koç yumurtası da deniyor.)

Kurban etinin üçte birini evine, üçte birini komşulara, gerisini fakirlere vermek müstehaptır. Hepsini fakire vermek veya hepsini eve bırakmak da olur. Derisi namaz kılan fakire verilir veya evde kullanılabilir.


Kaynak