İnsan, kendine yetmeyen varlık insan muhtaç...
Anneye, babaya, enerjiye, yaşama arzusuna, terziye fırıncıya, hakime, hekime, akrabaya, şehre, millete, devlete.
Ve paraya muhtaç.
Gülmek için, hatta ağlamak için dahi üçüncü bir kişiye muhtaçlık hissederiz.
İnsan kendi kendine gülemediği gibi birçok kere göz yaşlarını dahi kendine saklayamaz. O böyle zamanlarda halden anlayan sıcak bir dost sesine muhtaçtır.
İnsan aciz.
O kadar aciz ki bir grip bile onu halsiz, mecalsiz ve zavallı duruma düşürebiliyor.
Mikroskop cihazıyla zor görülür bir mikrop, hayat satırına son nokta olabiliyor.

İnsan, şifa dağıtırken şifa bekler olabiliyor.
Aklını kullanarak aya, Merih’e giden insan, karanlık bastığında sapa bir sokakta karşısına çıkan bir köpekten dehşete düşebiliyor.
Zira insan kuvveti, köpeğin önünde bile maglubiyete mahkumdur.
Aslanı, kaplanı, fili hatırlamasak da olur.
İnsan, bazen aczini, zavallılığını hatta belki olgunluktan nasipli olanlar hiçliğini hatırlar.
İnsanın insanı incitmeme nisbeti bu hatırlamanın sıklığına bağlıdır.
İnsan, aczini hatırladıkça muhtaçlığını idrak eder.
Onun son safhasında da tabut vardır.
İnsan, en nihayet kendi tabutunu taşıma kudretine de malik değildir. O, cenazesinin kabre götürülmesi için başkasına muhtaçtır...
Bütün bunlara rağmen insanın en fazla muhtaç olduğu maddi değil, manevidir.
İnsan duaya muhtaç
İnsan, belki farkında yahut çok da farkında değil. Anne, baba, seven insanların duaları ile ayakta.
Duanın ehemmiyetini müdrik olan aynı zamanda aczinin de şuurundadır. O dua ister. Bilirki duanın yaptığını hiçbir kuvvet yapamaz.
Dua ile yenilmezler yenilir, aşılmazlar aşılır.
Dua ile haksızlıklar adaletle yer değiştirir.
Dua ile hastalar şifa bulur.
Dua ile çaresizliklere hal çareleri çıkar.
Bu sebeple işini bilenler, duanın ne demek olduğunu unutmayanlar herkesten dua isterler. Kimin duasının hangi vakitte, ne vesile ile kabul olduğu bilinmez.
Dua, gönül hoşluğunun tezahürüdür.
Manevi desdektir.
Dua edilenin haberi bile olmadan merhametlilerin en merhametlisine yalvarmaktadır.
Dua etmek lazım.
Hastalar için, mazlumlar için, garipler için, fakirler için, borçlular için, çaresizler için, günahkarlar için
Memleketimiz için, İslamlar için, insanlık için.
Bize de dua ediniz.

(Amsterdamdaki feci uçak kazasında ağır yaralanan oğlunun tedavisi için halen Hollanda'da bulunan Rahim Er Bey'in eski bir köşe yazısını sizlerle paylaşmak istedim. Hepimizin duaya ihtiyacı var....)

Kaynak: Rahim Er (Türkiye gazetesi)