Yok, uydurmuyorum; altı yıl önce her şeyden ümit kesmişken, adım atacak halim kalmamışken hayat beni hiç planlamadığım bir şeyi yapmaya yönlendirdi. Cunda’ya! Elbette her zaman gittiğim ve aşığı olduğum tek yer ama nedense yeni yılı Cunda’da karşılamaya giderken, oradaki çocuk yuvası aklıma gelmişti. İstanbul’dan kocaman bir pasta aldım, kek, poğaça, börek yaptım ve arabayla Cunda’ya yola çıktım.
Cunda’ya şahane yemeklerinden tatmaya gidenlerin hiçbiri oradaki çocuk yuvasından haberdar değildir. Benim çocukluğum annesiz-babasız veya ilgisiz kalmış, sevgiye muhtaç bu çocuklarla iskelede balık avlayarak, Cunda’nın eskiden ortasından lağım akan parke taşlı dar sokaklarında kovalamaca oynayarak veya incir toplayarak geçtiği için aklıma gelmeleri çok doğaldı. Biz oyun bitip evlere çekildikten, yemeğimizi yedikten ve annemizin dizinin dibinde mayıştıktan sonra, onların akşamüstü okula girmeleri için çalan son zil sesini duyunca mahsunlaşan yüzleri gelirdi gözümün önüne. Bizimle kalmak isterler, öğretmen merdivenin başında bağırmaya başlayınca da koşturup içeri girerlerdi.

Hiç büyümek istemiyorlar
Bu çocuklara pasta götürmek istedim, kapıdan usulca öğretmenlerden biriyle konuştum; elimdeki paketleri bıraktım ve koridorda yürürken çocukların sevinç çığlıklarını duydum. Alt tarafı çikolatalı bir pasta ve kurabiye vardı pakette ama onları sevindirmeye yetmişti. Onların sevinçleri o yıl o kadar sardı sarmaladı ki beni, hayatım değişmeye başladı; her şey yoluna girdi; o kahkahalarla beni korudular, esirgediler.
Alt tarafı bir çikolatalı pasta! Dün geceyi çeşitli eğlencelerle, aileleriyle, hediyeler alıp-vererek geçirenler, hatta Cunda’da rakı-balıkla yeni yıla selam edenlerin aklına hiç gelmediler.
Ayvalık Alibey Adası Çocuk Yuvası’nda 42 çocuk var, mutlu olmayı, hayata adım atarken sırtlarını sıvazlayacak bir sıcak el düşlüyorlar. 42 çocuk, alt tarafı 42 çocuk. Cunda’ya tatile giden 42 aile onlara sahip çıksa hayatları değişecek. Çünkü yedi yaşından 12 yaşına kadar orada kalabilecekler. Hiç büyümek istemiyorlar, 12 yaşları bitmesin istiyorlar. Biz 10’dan geri sayarken onlar başkaca hesapların peşindeler şimdiden.
Yüzde yüz garantili 2010 için etrafınıza bakmanızı istiyorum. Hiç zor değil; olanaklarla denendiğini hatırlamakta güçlük çekenler yine kendi iyilikleri için bir adım atsınlar. Cunda rakı-balıktır ama orada yemek yerken az ilerideki soğuk binada uyumaya çalışan çocuklar için ilgidir, sevgidir, destektir.



Cunda’ya turistik gezi yapanlar oradaki çocuk yuvasından haberdar değildir.
Milliyet Cadde
Kayıp otoban