Aşk dediğimsin sen adına güfteler yazdığım, bu kadar beceriksizken aşkla öğrendiğimsin.

Özgürlğümsün benim feyz aldığım,kanatlanıp uçtuğum ve acının içimin derinlerinde şimşek gibi çakmasına sebep olan sen..

Sanki bir köprüden sana yürüyorum her an kopacak ipleri sanki.. ve ben bile bile yürüyorum ..
Eğer sana ulaşamazsam sesim ve kelimelerim sana değmez se ve ben bir daha dokunamazsam sana harflerin gücüyle,işte o zaman korkarım işte o zaman o cesaretle yürüdüğüm köprünün ipleri kopar ve ben sonsuz ve sensiz bir boşluğa yapayalnız düşerim.

Korkum düşmek değil korkum sensizliğin boşluğunda çığlık atan harflerimin garipliği kimsesizliği olur..

Aralarında dolaştığım kalabalıklar içinde benim yalnızlığımı gören ve kendimi yalnız hissetmemin yalnızlıktanda kötü olduğunu bilen sen bırakma harflerimi boşlukta ve kimsesiz...

Tut harflerimi ve aşkımın sesi ni her şeye rağmen tut...

bırakma boşluğa ..
sözcüklerden oluşturduğum bu köprüden bırak sana koşsun sözcükler bırak koşsun cümle cümleler...

AŞKSIN VE AŞK DEDİĞİM...SİN...
S.Güney..