merhaba

RODOLFO
Küçük ellerin ne kadar da soğuk,
İzin ver, onları senin için ısıtayım.
Aramanın ne faydası var ki,
Bu karanlıkta onu asla bulamayız.
Ama şanslıyız
Bu gece dışarıda dolunay var,
Ve o da bu gece komşumuz.
Biraz bekleyiniz benim genç hanımım,
ve bu arada ben de size
birkaç kelime ile anlatayım:
Kim ve ne olduğumu.
İster misiniz?
Kimim ben? Bir şair.
İşim? Yazmak.
Nasıl yaşarım? Yaşarım.
Mutlu sefaletimde
bir prens gibi harcarım
şiirlerimi ve şarkılarımı aşkın.
Umutlarımda ve düşlerimde
ve havada yüzen şatolarımda,
Ruh zenginiyim ben.
Ama bazen benim o güçlü kasamın
bütün mücevherleri soyulur
iki hırsız tarafından: güzel bir çift göz.
Şimdi seninle geldi onlar,
ve tüm güzel düşlerim,
geçmişe dair düşlerim,
hızla çalındı gitti.
Ama bu hırsızlık üzmüyor beni
boş yerin umutla doldurulmuş olmasından.
Şimdi, artık beni tanıdığına göre,
Anlatma sırası senin.
Kimsin sen? Bana anlatacak mısın?


MIMI
Peki.
Bana Mimi derler,
ama asıl ismim Lucia'dır.
Benim hikayem kısa.
İpek ve satenin üzerine nakış işlerim
evde ya da dışarıda.
Sessiz, sakin ve mutluyumdur,
ve geri kalan zamanlarda
nilüfer ve güller yaparım.
Herşeyi severim ben,
Yumuşak bir sihre sahip olanları
Baharı, aşkı anlatanları
Düşlerden ve hayallerden bahsedenleri
Adına şiir denen tüm o şeyleri...
Beni anlıyorsun, değil mi?

Bana Mimi derler -
Nedendir bilmem.
Yalnız başıma yaşarım
ve yemeğimi yalnız başıma yerim.
Kiliseye öyle pek sık gitmem,
ama dua etmeyi severim.
Küçük beyaz odamda
hep yalnız otururum,
Çatılara ve gökyüzüne bakarım.
Ama bahar geldiğinde
Güneşin ilk ışınları benimdir.
Nisanın ilk busesi benimdir, benimdir!
Bir gül açıverir vazomda,
Yaprak yaprak çekerim içime kokusunu.
Ama benim yaptığım çiçekler, ne yazık ki,
Ne yazıktır ki benim yaptığım çiçekler,
Ne yazık kokmazlar asılları gibi.
Başka ne diyebilirim ki?
Sizi, bu en olmaz saatte,
rahatsız eden komşunuzum.

Gittiler mi? Uyur gibi yapmıştım
çünkü seninle yalnız kalmak istedim
Sana söyleyeceğim o kadar çok şeyim var ki
Ama aslında hepsi bir tek şey: denizler kadar engin,
Denizler kadar derin ve sonsuz
Seni seviyorum... sen benim hayatımsın.
Hala güzel miyim?

Görüntüleri karıştırıyorsun:
Günbatımı kadar güzel... demeliydin
"Bana Mimi derler
ama nedendir bilmem..."
Işık sönüvermişti.

Benim sevgili bayım,
artık size söyleyebilirim:
Bulmanız pek çabuk olmuştu.
Karanlıktı. Kızarmamı
fark edemezdin.
"Küçük ellerin ne kadar da soğuk,
İzin ver, onları senin için ısıtayım..."
Karanlıktı. Ellerimi
seninkilerin arasında tutmuştun...

La Bohéme, Giacomosa Illica- EMI'nin kitapçığı