Yildizlar ve Atesbocegi
Rabindranath Tagore
Ceviri yapan bilinmiyor

"Yildizlar atesbocegi sanilmaktan korkmazlar" der Tagore.
Ne guzel bir laf Tanrim...Dusunuyorum da sanirim en buyuk korkumuz oldugumuz gibi
gorunmek....

Yumusacik kalbimizin fark edilmesi, nahif yonlerimizin kesfedilmesi,
cesaretsizligimizin anlasilmasi, korkularimizin paylasilmasi sanki zarar
gorecegimizin en buyuk isareti....

Kabuklarimizin altinda kendimizi saklamakta ne kadar da ustayiz...Ve ne kadar guclu
korunuyoruz kalkanlarimizin ardinda...

Hissedilmeden, el degmeden, sevgimizi gostermeden...Istridyeler, deniz minareleri,
midyeler...Kirpiler ve kaplumbagalar gibi...

Sahi koruyor mu bizi bu catlamamis sert kabuk? Kimse incitemiyor mu duygularimizi,
inanclarimizi, benligimizi...Yoksa zarar mi veriyor bu urkeklik, bu kabuk bize?

Hissettiklerimizi golgeliyor, yansitmiyor mu gercek kimligimizi? Duygularimizi
bastiriyor, elele tutusmamizi engelliyor mu?

Eger bir yildiz gibi isil isilsam ve bir yildiz kadar parlak, ne cikar atesbocegi
sansalar beni...Belki en hoyrat yurek bile atesboceginin o ucucu, masum, sevimli
cocuksuluguna el kaldirmaya kiyamaz..!

Guclu kapilarin arkasina kilitlemeden korkakligimi, sevgi istegimi, en insani
yonlerimi kayitsizca sunabilsem...Bu sert kabugun agirligindan kurtulup bir kus
gibi ucacagim ozgurce...

Anlasilacagim ve bir ayna gibi yansiyacagim karsimdakine...O da cozulecek
belki..Samimi ve guvenliksiz, silahsiz biriyle goz goze gelince...

Oysa bir gorebilsek bunu...Kalmadi boyle insanlar demesek...Guven duygusuna bu
kadar muhtac olmasak...Kirilmaktan korkmasak...Incinsek, yaralansak...Ne olur bi
darbe daha alsak..Yeniden acsak kendimizi, atabilsek o kabugu... Denesek... Risk
alsak...Yanilsak...Fark etmez...

Tekrar tekrar bikmadan denesek...Ve kucaklassak yeniden...Tipki eskisi gibi...Ne
oldugunu anlayamadigimiz o yirmibes yildan oncesi gibi...O zaman farkedecegiz ne
kadar cok ozledigimizi birbirimizi...Neler biriktirdigimizi, kaybolan degerlerimizi
ne kadar cok ozledigimizi...

Beraber geldik, beraber gidiyoruz oysa. Vakit az paylasmak, sarilmak
icin...Yasadigimiz cografya zor, sartlar agir...Yuregi daha fazla kusturmemek
lazim...Sirtimizda agir kufeler, her gun katlanan...Sevgiye cok ihtiyacimiz
var...Ufukta kara bir kis gorunuyor..Ancak birbirimize sokulursak atlatiriz o
gunleri...

Kirin o agir, o sert kabuklarinizi...Kurtulun bu yukten...Korumuyor o kabuklar,
aksine zarar veriyor bize...Yanlizliga mahkum ediyor...Hepimiz bir yildiziz...
NE CIKAR ATESBOCEGI SANSALAR BIZI...

Rabindranath Tagore


Kaynak