biz seninle umutlarına uzaklardan bakanlara yakın bir yerlerde kaldık hep.ve bir gün oldu ki aslında kendimizi unuttuğumuzun farkına vardık.

rüzgara karşı geldik kimi zaman.ama gücümüzün son damlasını rüzgara erişmek için çıktığımız yollarda bıraktığımızı anlayamadık.ve bir gün anladığımızda aslında kendimiz için yapılacak bir şey kalmadığını anladık.ve ağladık içten içe..

dünya yine dönerdi kendi halinde.biz ne yapsak yapalım yine güneş doğardı ve yine rüzgar eserdi.biz kendimizi harcasak da bir damla gözyaşımız için aslında gözyaşının durmasını sağlamak için gözlerimize bakmamız gerektiğini hiç düşünmedik.ve gözyaşlarımız her zaman akıp gitti.dünya yine dönerdi kendi halinde ve biz de içinde bir yerlerde.

kendimizi unuttuğumuz yer hep umutlarımızdı.ve umutlarımıza ulaşmak için kendimizi yok etmeyi zevk saydık.ve bize kim sorsa insanlığımızı öne sürdük.asıl yargılanmamız biz iken biz yalancı bir şahit gibi insanlığımızı öne sürdük.ve beraat ettik bir günün sonunda.ama kendi başımıza kaldığımızda vicdanımızın insanlığımızı yüzümüze vuracağını unuttuk.

biz seninle uzaklara yakından bakanlara uzak bir yerlerde kaldık hep.ve ölümü kurtuluş saydık kendimize.vicdanımızı kolumuza takarak yollara düşmeyi şereften saydık.ama acılarımızın gönlümüzde bıraktığı derin yaraların dolamayacağını aklımıza getirmedik hiç bir zaman.

biz seninle iki kişi.şimdi sadece yalnızız işte.kim ne yaparsa yapsın dünya kendi halinde.biz seninle iki acı.ve şimdi ölüm bile yetmiyor acıların dinmesine..
kaynak: Bilgisayar klasörümde biriktirdiğim etkili yazılar