İnsanın arzuları, elde edilende ve isteklerinde hemen hiçbir zaman tatmin edici doyuma ulaşamadığı gibi, üstüne yenilerini eklemek konusunda da gayet cömert davranır.

Tüm bunların insana yaşattığı acı, arzu etmekten ve arzu edilenden bile daha fazla haz vermeli ki, aynı sonlara rağmen periyodik yaşanması bundan kaynaklı... ya da biraz farklı açıdan; yaşam sadece acıdan ibaret...

Çünkü, hepsinin sonu acı bir şekilde bitmekte... Bu cehennem, varlıkla başlamıştır; Tükenmek bilmeyen arzulara, tatmin olamayan insan eklenince...

Arzu edilene sahip olmaya karşı iradenin kudreti bile, acı ile aynı orantıda yükselmekte.

İsteklerin şehveti, gerçek dünyada onun nereye tekabül ettiğinin farkına varmasınında önünde olduğu bir başka durum...

Öyle ise; Gerçekçi bir karamsarlık, iyimser tutumdan yeğdir.

Çünkü iyimser tutumun, arzu edilene ulaşana kadar insana yaşattığı acı, sonunda başarısız deneyimlerle katlanarak artmakta...

Seni biraz gülümseteceğini umduğum; haklılıktada aslan payını verdiğim Murphy Yasaları'nı da vermek istiyorum.

Hoş çoğu büyük ihtimal sonradan ekleme... Varsın olsun.

http://girgin.org/ansiklopedi/Murphyyasalari.htm



Evet, nedir pesimizm? Sen ne düşünüyorsun hakkında?