Merhaba!


İsveçli şair Helga Henschen’ın
Olaf Palme'nin ardından yazdığı şiir
Ne umutlarımız ne düşlerimiz vardı!..
İnsanca pek insanca…

Ben bir umudun ardına takılıp, savruldum…
Yaşamımı değil, ömrümü değil, tüm geleceği
Paylaşma, düşlerimin ardında savruldum…
Rüzgar değil…

Konuş… Konuş… Konuş…
Dudakların varken daha!

Sözcükler güneş!
Sözcükler ırmak olur.
Kapılar açılır sözcüklerle köprüler kurulur…

Silah gibi kuşanınca;
Çoğaltan sözcükleri
Sonu gelir zalimlerin!

Konuş… Konuş… Konuş…
Dudakların varken daha!

Bil ki borcundur konuşmak…
Sana konuşmuş olanlara…
Umarım anlıyorsundur beni…
‘Umarım’

Sevgisiz bir yaşam gülleri solmuş güneş,
güneş görmeyen bir bahçe gibidir…

Helga Henschen