BIRAKTIĞIN YERDEYİM

Hoyrat bir ayrılıkla örselendi yüreğim
Senli günleri düşlerken
Sensizliğin avucuna düştüm
Seninle ummanlarda yüzerken
Sensiz bir katre suda boğuldum gülüm


Yokluğunda kamersiz geceler üşüştü benim gözlerime
Yürüdüğüm yollarda önümü göremez oldum
Yâr diye yarlardan savruldum
Oysa sen, bir gülüşünle
Bütün paslı gecelerimi sabaha çevirirdin
En zifiri akşamlarımın seheri sendin
Lakin sen bunu da hiç bilmedin
Söyle nerdesin!


Bak şimdi karanlık limanlara demir attım
Oysa deniz fenerimdin sen benim
Bir ışık yakardın
Fırtınalara takılan yüreğime gel derdin
Ummanlar boyun bükerdi önümde
Çünkü sen beklerdin


Uçurumlara mı düşmedim bir ceylan yavrusu gibi
Yanık çöllerin kızgın kumlarını az mı katık ettim tenime
Çığ altında kalan hayallerim de oldu benim
Zelzelede yıkılan düşlerim de
Fakat ardımda sen varken
Fitili ateşlenmiş bir mum gibi
Damla damla erirdi gözlerimdeki efkârım


Oysa şimdi bak sen yoksun
Niçin aramaz
Neden sormazsın
Ne çabuk silindi ayak izlerim yüreğinin sahilinde
Yoksa adım vurgun mu yedi
O yosun kokulu dudaklarının körfezinde
Üstelik bu gece bir ölüm sıcaklığı saklı tenimde
Sırtüstü uzandım sensiz bir uykunun koynuna
Yine bakıp bakıp ağladım duvardaki fotoğrafına
Yüreğimdeki şahadet şimdi kelime kelime benim dilimde
Hani senin o ellerin nerde!


Hadi gel beni kurtar
Şems gibi atıldığım kuyulardan
Yusuf gibi çıkamadım yâr
Zülfünün bir teline tutunamadım
Bu ıssız, bu ayaz gecelerin sabahında
En kirli duvarları bile yosunlar sardı
Ben senden gayrısına sarılamadım
Yokluğunda isminden başkasına dokunmadı
Alnını yasladığın dudaklarım
Almus gibi saklandım bir tepenin yamacına
Sana özlemler biriktirdim kirpiklerimin ucunda
Hadi çık gel ansızın
Vur kapımı yine akşamın sekizinde
Nasıl özledim bir bilsen
Hani o üzüm gözlerin nerde!


Ey Amanoslar’ın hırçın rüzgârı
Yokluğunda çıkaramadım şu erbainin kırkını
Sen kokulu bir bahara varamadım
Şimdi diz boyu sensizlik kaplı bu şehir
Yokluğundan adım atacak yer kalmadı tenimde
Bu dibi kara zemherinin ayazı
Kim bilir bu gece yine kaç umudu katledecek gözlerimde
Hani yüreğimi ısıtan o sözlerin nerde!


Olur ya, bir gün düşersem aklına
Beni sevdiğini hatırlarsan yeniden
Ve içinde dalga dalga büyürse hasretim
Bütün keşkeleri yık o gün
Ne dünün pişmanlığına yenil
Ne bugünün bilinmezliğine boyun bük
İyi ki diyeceğin yarınları hayal et
Ve düş yollarıma yâr
Sana uzaklığım
Sadece benden gittiğin kadar


Ben şimdi
Adı yalnızlık olan bir mevsimdeyim
Sarı sonbaharda dökülen gazeller gibi
Diz boyu hasretindeyim
Hadi gel artık
Ben hâlâ bıraktığın yerdeyim!


ERGİN CAN
.:Yar Yarası:.


ergincan.jpg