Toprak bedenin mayası geldiğinde
Hayaller kirli beyaz'a döndüğünde
Kurşuni hasretler yüreğe saplanıp
Derin karanlığın maviye erdiğinde
Dilekçenin elden verildiği
Ak sızılı vuslat sabahı
Ne nazı işitilir.. Ne de niyazı
Tan yeri ağırırken yaftanın ibrazı
Kırlangıç çığlıkları ile infazı
Verir de bir gün
Aşk'a olan talak'ı

Ölüm...

Ahh..
Belki de gerçek aşk sensin
Ve bir gün..
Bir gün beni de kendine aşık etmelisin..