Kimsenin olmadığı bir dünya kurdum seninle aramda,yalnızca sen ve ben,
Tüm gelenekleri bozdum ne ayrılık koydum içine ne de mutsuzluk,
Bir senin istediklerin olabilir bu dünyada birde benim,bu dünya bizim dedim ellerine verdim,
Adını sen koy dedim dünyamızın,karar senindi adına aşk dedin ve tebessüm ettin,
Alaycı bir ifadeyle yüzüme baktın ve fark ettim öpüşmeye başladık,bunu istedin,
Ne kötülük vardı içinde nede başkası,kıskanmaya bile kimse kalmamıştı,
Zaman geçiyordu mutluyduk,mutsuzluk yoktu çünkü ta ki dünyamı sana verinceye kadar.

Yanan ışıklar söndü bir anda yanmaz oldular yanımda sen olmayınca,
Uçan kuşlar uçmaz oldu ben ne kadar mutlu olsam da.
Bende bir sen vardın ve senin adın bende koca bir dünyaydı.
Seni göremez oldum bu koca dünyada ve mutsuzluk sardı dört bir yanımı,
Ne anlam verebildim bütün yaşananlara nede düzeltmeme imkan vardı,
Çünkü bu dünyayı senin için kurmuştum.
Ve dünyamın sahibi sendin.

Karanlık çökünce güzel evimizin üzerine ne seni görebildim ne de sensizliği
Bir çözüm aradım yıllarca ne seni bulabildim nede kendimi,
Bir çıkış aradım çıkışı olmayan labirentlerde koşarak durmadan,
Ne çıkışı bulabildim ne de girişi,

Ben bir dünya yarattığımı sandım ve yanıldığımı çok geç anladım,
Sen bir dünya istedin ve ben sana onu verdim sadece,
Yaşananlar çok gerçekti ama bir rüya tiyatrosuydu inanabildiğince,
Sonu bekledim umarsızca ve umutsuz bakışlar eşliğinde,
Kıyamet gecikmedi koca dünyamda,çünkü dünyam senin ellerinde.