Sonum istanbul gibi olsun

istanbul gözyaşlarına boğuldu olanca haşmetiyle
kimsesiz çocuklar gibi susturabilene aşk olsun
bu şehri sevdiğim gibi sevdiğim seni kaybedersem ey yar
kara bulutlar dolsun gönlüme sonum istanbul gibi olsun

ıslak caddelerin bomboş kaldırımların ıssız
sokak lambaların gecenin karanlığında bir bir sönüyor
evsiz insanların çaresizliği kadar yanlız
acılarım hüsranlarım alın yazımmısınız

hayat kadını gibisin arını yitirmiş hafif
bedelini verene açılır kapıların
garibana mezar olur arka sokakların
bana yine hüzün yine sonbaharların

erol çolak