Dalıp gittim maziye
siyah beyaz resmin elimde
arkasına yazdığın şiir
eskimiş sararmış solmuş
zamanla okunmaz olmuş
hala gözümün önünde o gün
yaralı bir kuş gibi
elin tir tir titriyordu
sende kalsın derken
sesin adeta yoktu
sadece gözlerin konuştu
unutum sanma seni
bu deli yürek unuturmu
şimdi nerdesin kimlesin
kim bilir belkide annesin
anılar anılar anılar
çocukluğum gençliğim
seninle dolu hatıralar
resimde hafifce gülmüşsün
gülünce yüzünde güller açardı
umarım o güller solmadı
dost yıldızlar dost yıldızlar
yanlız gecelerime arkadaş oldular
gittiğimiz eski mekanda
bizim şarkımız çalıyor dinle
rüzgarla dalga dalga
sesi gelsin kulağına
gönderdiğim öpücük kanatlansın
kelebek gibi uçsun
usulca yanağına konsun
hasreti dakika dakika yargılıyorum
sana çektirdiklerime lanet olsun
beni affetmedin biliyorum
sadiste hakkını helal etme
şimdi kutuplarda buzum
saniye saniye eriyorum.

CENGİZ DAMAR