2. Sayfa, Toplam 2 BirinciBirinci 12
Gösterilen sonuçlar: 11 ile 13 Toplam: 13
  1. #11
    Kadim
    Misafir..

    Cevap: Canımdaki Cana

    Alıntı DeNiz GözLeR´isimli üyeden Alıntı Mesajı göster
    Yalvaracak değilim artık
    bırak git
    koşacak biri yok peşinden
    eskiden olduğu gibi...

    sen ki anlamadın beni
    sen ki kırdın kalbimi
    gitttttttt...

    nice sevdalarını peşine tak ta git
    yaşayan umutlarımı öldürdün hadi git..
    bu gözyaşları akmayacak arkandan
    bu kalp karalar bağlamayacak
    yaralar emin ol ki sarılıcak
    gitttt...

    hayır..!
    sakın dönme geri
    arkadana bir an bile bakmadan git
    döndüğünde yerimdeki ben ben olmuyacağım
    geldiğinde ki sen de kalbimde sen olamazsın
    sen gittiğin gün çıktın benliğimden
    gittiğin gün seni sildim kalbimden
    geri dönsen de kendini bulamayacaksın artık
    ne gönlümde , ne gözlerimde.........

    Ve...
    Yıktım kalbimdeki uğruna kurulmuş saraylarımı.....

  2. #12
    Aktif Üye D€NiZ - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2008
    Mesaj
    2.148
    Blog Mesajları
    1
    Rep Gücü
    4906

    Cevap: Canımdaki Cana

    Alıntı DeNiz GözLeR´isimli üyeden Alıntı Mesajı göster
    Hayat kadar anlamlı gözlerin sahibi kadın` a —-



    GÜNAYDINIM’ sın…

    Fecri aydınlatan sözlerimsin sen…Karanlığın odalarına süzme ışıktır gözlerin..Ceplerinde hüzün taşıyan adamın avuçlarında sakladığı mavi bilyelerin içinde yaşayan can…Sen perdelerime düşen günaydınımsın..Sen yarım yamalak sözlerimin tamamlandığı yersin…Durma oralarda, gecemi gündüze çeviren kadın..Günebakan çiçekleri gibi yüzünü bana çevir..Soluğunu rüzgar, suskunluğunu bahar yaptım kendime..Gözlerinin sağnaklarındayım bulut bulut düşüyorum Yeşil Cennetin kuruyan topraklara…Kalem oluyorsun yüreğimde demlenen…Kahverengi gözlerim gibi kahve gözlerinle ısık dağıtıyorsun şehrime..Alnıma vuran ışıksın..Cünkü sen günaydınım, sen benim yaşamımsın sabahıma kanatlanan…

    AYDINLIĞIM’sın….

    Cemaline sinen nurlu gözlerine esir düşüm ben..Esrik bir rüyayım karanlıktan aydınlığına saçılan..Tut sevgili..Mihrabına al beni..Gökyüzüne kanatlandır beni.Kutsa beni yüreğinle..Kutsal mabedinde yaşamama izin ver…Duam olsun nefesin..Nefesim olsun gözlerin..Katılaşmış karanlığımı erit yüzünde soluklanan güneşle..İlmekle beni ışığına..Kollarına al cocuksu sevinçlerımi…Ört üzerimi ışığınla…Saçlarımın köklerinde doğsun gözlerin..Alnı pak sevdalara kazılsın adın..Tıpkı karanlıklarıma bırakılan aydınlık gibi…Sen hep burada kal.Gecemin sabaha gebe kalan aydınlığı ol…Kuşluk vaktim olsun sözlerin..Perdelerim seninle gülümsesin…Şehrim seninle ısınsın..Sen geleceğe yürüdüğüm yollara mevzilenmiş çiçeklerin gökyüzüne bakan yanısın…Sen pencerelerime süzülmüş apaydınlığımsın….

    YOLLARIM’sın….

    Umutsuzlukta kaybettiğim yılların geleceğe giden zamanısın sen..Tozlu yollarımsın sana uzanan…Adımlarımsın bastığım her izinde adını sayıklayan…Rüzgar koynumda sana geliyorum..Dudaklarımda senin en sevdiğin şarkı….Bir de bohçamda sevgi azığım…Kilitledim geçmişimi karanlığa…Ben sana koşuyorum..Hem de yalınayak…Bilirim ki yollardaki dikenlerin çıplak ayaklarımın kanamasından korkarsın sen…Dudaklarınla öpme sakın yollarıma serilmiş dikenleri..Bırak kanasın ayaklarım….Yollarımsın bâd- ı saba ile yıkanmış..Bulut bulut gölgelerinde ilerlediğim varlığının bayram arifesindeyim.. Sana kavuşmak, bir bayram sabahı… Toprak yağmuru sağarken dudaklarıyla sen benim vuslatımsın hasretin omuzlarına vurulmuş…Sen benim yollarımsın adınla onurlandırılmış..Gözlerini mavi ufuklara çevir..Toz bulutuyla sana gelmekteyim…Ellerimde mavi bilyelerim nefes nefese sana koşuyorum .Bekle beni..Daraldı zaman..Yaz yağmuru kadar mesafem kaldı sana..Geliyorum….Kaybolan yılların cilasız zamanlarından senin için yollara koyuldum..Zamansızlığın patikalarını geçmişken bir dağ kaldı aramızda…Üzüm bağlarından geliyorum sana..Az kaldı sevgili..Yollarımsın, adımlarıma ömür diye sunulmuş…

    SABRIM’ sın..

    Acıya minnet eden bir cocuğun ellerine tutuşturulmuş ekmek gibi bereketli yüzün..Su gibi aziz, hayat kadar elzem ve nefes kadar sonsuz bir cansın sen…Akşam kuytularında yalnızlığın ayak dibinde düşmüş benliğimin gözlerinde tekrar hayatı kazanmasıydı..Takâtim, dayanağım, sabrımsın sen..Soğuk ve yapay cocuklarla bastırılmamış cocuksu düşlerimin yeniden sabırla örülüşüydü yüzündeki tebessümler..Ezberimsin. evvelim , ezelim ve ebedimsin…Sebebim, nefesim ve ahirim..Sen, çaresizliğin ayak uçunda demlenen yüreğime armağan edilen sonsuzluk hediyesi..Sen, göğsümde taşıdığım eşsiz paye…Sen benim acıya dayanma gücüm, sen benim yüreğime işlenmiş sabrımsın…

    HAYATIM’sın…

    Şeceresi hüzün olan adamın buzdan kalbine düşen hayatsın..Canıma can diye süzülen canânsın. Kanadında mutluluk olan baharlarsın sen…Gonca güllerle süslenmiş sabahların gülümsediği cansın sen.. Kaybettiklerimin ardından tek kazandığımsın..Bedeli ödenmiş acılarımı dudaklarındaki nefesle gideren şifâsın sen.. Bağrı yanmış ve susuzluktan yüreğimi kurumuş kıyılarıma dolan ve benliğimden aşıp yüreğimde çoğalan bitmez deryâsın sen..Yaralarıma kendi yarası gibi bakıp sökük yüreğimi Eyyubvâri sabırla mutluluk ekleyen, çöllerimdeki serabın tükendiğini bilip dudaklarındaki ab- ı hayat ile menzile giren Leylasın sen…Göğsümde her zaman övünç abidesi diye saklayacağım ömrü vefasın sen..Sen susuzluğuma düşen hayatsın..Bak çöllerim yeşeriyor..Dokun toprağa..Zamanın göğsünde elenmiş topraktan “ sen ” fışkırıyor bak..Dua dua filizleniyor kuru yapraklar..İçinde büyüttüğüm kız çocuğunu vakitsiz gömen adamın kuru dudaklarına sunulmuş ab- ı hayatsın…Sen benim gözlerindeki kendimi gördüğüm hayatımsın…Soluklandığımsın, nefes aldığımsın….

    Velhasıl; sen benim evvelim,
    Ezberim, ezelim, ebedimsin…
    Sen benim herşeyimsin…

    " Sen dünden daha büyüksün içimde sevgili….."

    İ.S
    Bu yazı alıntıdır arkadaşlar yanlış anlaşılmasın altına şahsın isim soyadı baş harfleri yazılmış ..Diğer şiirler şahsıma ait

    Alıntı...

  3. #13
    Aktif Üye D€NiZ - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2008
    Mesaj
    2.148
    Blog Mesajları
    1
    Rep Gücü
    4906

    Cevap: Canımdaki Cana

    Özledim seni...

    Ayrılık yüreğimi karıncalandırıyor nicedir...

    Beynimi uyuşturuyor özlemin...

    Çok sık birlikte olamasak bile benimle olduğunu bilmenin bunca ay içimi nasıl ısıttığını yeni yeni anlıyorum.

    Yokluğun, hatırlandıkça yüreğime saplanan bir sızı olmaktan çıkıp sürekli bir boşluğa dönüşüyor.

    Sabahlara seni okşayarak başlamaları, akşamları her işi bir kenara koyup seninle başbaşa karş ılamaları özlüyorum; oynaşmalarymızı, hırlaş malarımızı, yürüyüşlerimizi, kaçamak tatillerimizi, sevimli haşarılğıını, çocuksu küskünlüğünü...

    Nasıl da serttin başkalarına karşı beni savunurken; ve ne yumuşak, bir çift kısık gözle kendini ellerimin okşayışına bırakırken...

    Bilsen, ne zor gitmen gerektişini bile bile "Kal" demek sana...

    Ne zor, senin için ebedi mutluluğun beni unutmandan geçtişini bilmek...

    Gitmeni asla istemediğim halde, buna mecbur oldu?umuzu görmek ve sana bunları söyleyemeden "Git artık" demek...

    "Beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk kavuşacaksın mutluluğa" demek sana ne zor...

    ..Sesimi, kokumu çekip alıvermek beyninden; sesin, kokun hala beynimdeyken...

    ..Seni görmemek ve belki yıllar sonra karşıylaştığımızda bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden...

    ..Yeni bir sevdayı kesinlikle yasakladığım kalbime söz geçirmek...

    ..Ve sonra kendi ellerimle bindirip seni yabancı bir arabanın arka koltuğuna, birlikte güneşlendiğimiz onca yazı, yanyana titreştiğimiz onca kışı, paylaştığımız bunca acıyı, onca kahkahayı ve bütün o uzak yeşillikleri katıp yorgun bedeninin yanına, arkandan pişmanlık gözyaşları dökmek ne zor...

    ..Yokluğunu beklemek, ne zor...

    Bunlary düşündükçe, şu anda uzakta bir yerlerde üşüdüğünü sezinleyerek panikliyorum. Bütün engelleri aşıp, terk edilmiş caddeleri, kimsesiz sokakları, yalnız bulvarları arşınlayarak sana ulaşmak, sessizce başını okşamak, kulağına sevgi sözcükleri fısıldamak ve yavaşça üzerini örtmek geçiyor içimden...

    Paylaştığımız bir mazinin, yitirdiğimiz bir geleceğe dönüşmesinden hicran duyuyorum.

    Gizli gizli hüzünlendiğim akşamlardan birinde, terketmişlere özgü bir terk edilme korkusunu da yüreğimin derinliklerinde duyarak sana koşmak, yaptıklarım ve daha çok da yapamadıklarım için özür dilemek ve "Dön birtanem" demek istiyorum:

    "Geri dön... canın seni bekliyor..."

    Hayata Yön Veren Hikayeler... - Page 16 - Kanka.Net - Dostların Mekanı

    __________________

Benzer Konular

  1. Lorik Cana Galatasaray'da
    mopsy Tarafından Futbol Foruma
    Yorum: 0
    Son mesaj: 09-07-2010, 12:57 AM
  2. Veronose/ ‘Cana'da Düğün'
    mopsy Tarafından Resim Heykel Foruma
    Yorum: 0
    Son mesaj: 12-04-2010, 03:02 PM
  3. Gel Muştusu Erişti Cânâ
    RABİA Tarafından Şiir Foruma
    Yorum: 1
    Son mesaj: 31-10-2008, 03:58 PM
Yukarı Çık