Öncelikle merhaba foruma daha yeni üye oldum bu konuyu açmak için ufak araştırmalar sonucunda açılan konulara çok güzel yorumlar yapıldığını gördüm ve bende derdimi paylaşmak istedim bazen insanın tanımadığı insanlardan daha objektif fikirler almasının iyi bir şey olduğunu düşünüyorum herneyse.

Açıkçası benim sorunum pişmanlık üzerine kurulu sayılabilir belkide çok büyük bir sorun gibi de gözükmeyebilir fakat bunu birileriyle paylaşmak istiyorum.
İlkokulda çok yakın olduğum bir arkadaşım vardı ama o hiçbir zaman beni arkadaş gözüyle sevmediğini söylerdi ilkokul belkide ne kadar ciddi olabilr diyeceksiniz fakat kendisinin bu düşüncesine ve sevgisine inanıyordum bana o zamanlar çok komik olacak belki ama benimle evleneceğini bile söylüyordu bu arkadaşım kendisi asosyal denilebilecek çalışkan kendi halinde kızlarla falan işi olmayan biriydi ama ben hiç o gözle bakmadım ona ve çok küçüktük
Sonrasında okullarımız değişti ve hergün aklımdan onu çıkaramıyordum çok pişmandım o bana hep arkadaşlık dışı adım attığında ona kızıyordum fazlasıyla üzülüyordu o zamanlar acımıyordum arkadaşlık dışı adım dediğim ise çıkmak sevgili olmak vs değildi hiçbir zaman böyle birşey istemedi sadece bana beni sevdiğini söylemek isterdi ama ben çok sinirlenirdim herneyse ve ben onu çok özlediğimi fark ettim kendisi dediğim gibi kendi halinde bir çocuktu bende ne numarası vardı nede ulaşabileceğim bir şeyi ama yinede 3 sene boyunca onu görmeme rağmen onu düşünmekten vazgeçmedi aklım her gün aklıma geliyordu kimseye de anlatamadım bu durumu ve artık kağıtlara döktüm hislerimi 3 sene boyunca ve dördüncü sene telefon numarasını buldum vebi süre sonra bana mesaj attı okulumu sormak için ben biraz geç gördüm geç cevap verdim ve daha sonra bana cevap vermedi mesajımı görüp şaşırdım ve iki ay sonra dayanamayarak arkadaşımdan işlettim hani değişmiş mi nasıl davranışları vs öğrenmek için dalga amaçlı bir durum değildi hiç değişmemişti arkadaşım çok ufak bir pot kırdı ve benim olduğumu anladı bozuntuya vermedi konuşmaya devaö etti gene evlilikten bahsetti bi süre daha konuştular ve bitti o gün içinde konuşma daha sonra yine süre geçti dayanamadım bi soru sorma bahanesiyle mesaj attım cevap verdi ama konuyu uzatmak istemedi daha sonra ise yılbaşı mesajı attım fakat toplu mesaj olduğu belliydi cevap vermedi ve bu duruma baya üzüldüm.
Açıkçası istediğim tek şey var onunla vakit geçirebilmek hisleri gerçekse onu kaybetmek istemiyorum beni unutsun istemiyorum başka hiçbirşey istemiyorum ama neden böyle yapıyor onuda anlamıyorum yani daha ne kadar seninle konuşmak l istiyorum diyebilrim. Yaptıklarım herşeyi açıkca göstermiyor mu?
Kusura bakmayın biraz fazla uzun oldu ama sonuçta 4-5 sene olucak neredeyse ve içimdekileri anca bu kadar toparlayabildim