2013 yılının temmuzunda başka bir kadın yüzünden evliliğim bitti.20 yıldan sonra çok zordu.psikolojim bitti.çocuklarımı alamadım.bir yıldan biraz uzun bir süre sonra o kadın maddi durumundan ve çocuklardan dolayı tekmeyi bastı.beyfendide bana pişman olduğunu kızlarımız için birleşmemiz konusunda bir teklifle geldi.mecbur kabul ettim.ama olmuyor.bana çok iyi davranıyor.herhangi bir sıkıntısı yok.evet gerçekten pişman.çünkü biz dışardan parmakla gösterilen bir aileydik.eşime aşıktım.canımı istese verirdim.ama o hiç tanımadığı bir kadın için bana çok acımasızca konuştu .beyfendiye kadınlık yapamıyoruşum.sanki anamızın karnında öğreniyoruz.ben gözümü onda açtım.diğer bayan gibi ondan onun kucağında gezmedim.şimdi diyorki çok aptalmışım bir hiç uğruna ailemi parçalamışım.o kadın beş para etmezmiş.sen saf ve temizsin.diyor.ona sordum.aynı şeyi ben yapsaydım bu şekil dönseydim kabul edermiydin.asla dedi.ben mecbur döndüm.arkamda kimsem yok.yanlız ve dul bir bayan nereye gitse rahatsız ediliyor.açıkçası herkes kötü gözle bakıyor.neyse sonuçta ben çok mutsuzum.bana yaptığı bir değil bin değil.asla el kaldırmadı .küfretmedi.ama pisikolojikmen beni bitirdi.ben o kadar tatlı dilli hayat doluydumki.şimdi devamlı ağlayan .gelecekten hiçbir beklentisi kalmayan.ilaçlarla ayakta duran biriyim.adam sürekli aşkım canım hayatım diye sesleniyor.bense ondan nefret ediyorum.sonumuz ne olur bilmiyorum.ne olur bana yardım edin.