Hasretimin yıldızı..

Asırlar oldu yeter.

Bıktım yol kesen şarkılardan..

Bıktım nutkumun nutkuna hasım uzaklıklardan…

Öksürüyorum gecelerdir..

Gecelerdir bu böyle nicelerdir...



Şu babını ardına kadar açtığım kapının oynadığı oyunlardan ardından kalan bir toz umudu…Bulutlar ne kadar hızlı gidiyorlar..Düşüyor hirkatin ilk yaprakları…Ve kimse yok efkarın cumbasında ..Sokağa düşmüş gölge de yok..Karşıya baktığında nazara gelen bir siluette…Kireç yüzlü duvarlar duvaklarını açıyorlar..Gelinlik gelincik esintilerin etekleri denize uzanmış…Yağmurda yok günlerdir..Şu mahfazası edep kilerin kilidini kırıp dökülesim var epeydir…

Boşalttın zanlarımın cebini..Benzettiğim bütün resimleri sildim..veremedim imalarımı..Rendelenirken hayallerimin elleri sensin diyemedim..Ve artık gittim çok şeyden…Bir şeyler koptu,ben koptum sen koptun o koptu..Hasretimin sonsuz yıldızı..ebedi uzaklığım..Kollarımı bir kere daha yanlara açıp..göğsümü gölümle beraber eşiğine bırakıp gözlerimden sağdığım birkaç damla yaş tedirgin kirpiklerimde..öylece kaldığım sensin..Bu sen o sen değilsin..Ve okumuyor yazdığım yazıları ben miyim dediğin…

Biliyorum artık firakın gülleri soldu..Sondu bu bahar dünlerinden kalan huzur dilekli hatıralar…………………….





m.safitürk