KALMALIYIM
“ Nasıl çıldırmadım şaşıyorum hala sevincimden

Senin ağzından seni sevdim sözünü işittiğim anlar…”


Nasıl başladı, nasıl ilerledi bilmiyorum. Birdenbire geri geldin, her şey, yaşanmışlıklar aitlikler geri geldi. Ben çağırmadım ya da evet çağırdım istedim ki elimizde somut bir şeyler olsun, içimiz kanamasın kan artık dışarı aksın. “ Seni sevdim” sözünü duyayım yeniden bir kere daha…

Elinde sihirli bir değnek - bir peri belki- dokundu hayatıma. Yüreğin acılara gebe olmasını hissetmek, böyle bir şey olsa gerek. Acı ya da değil bilmiyorum neler olacak. Eğer bilseydim bugün burada bir mum, bir sigara, bir kâğıt, bir kalem oturmazdım bir başıma. İyi olacağını bilsem koşar gelirdim, kötü olacağına emin olsam alır başımı giderdim.

Yıllar sonra bir gün ben geldim dedin; ama bilemedin yaşamlar değişti. Hayat aktı gitti. Yıllar önceki o ben, ben olmaktan çıktım. Farklı hayaller, farkı umutlar, farklı planlar çizdim, idealist olmak istedim belki oldum ya da olamadım; ama uğraşmaya kendi kendime söz verdim. Yıllar sonra geldin, “ Ben geldim.” dedin; ama ben geldiğin yerde değilim.

Gitmek kolay! Ben, zoru başarmalı kalmalıyım. Yaşamları alt üst etmemeli, yaşamaya küstürmemeliyim ben kalmalıyım. Gitmesi gerekeni göndermeli, hep şikâyet ettiğim tek düzelikle baş başa olmalı, herkese yol vermeli ben kalmalıyım.

Sen kalmamalısın. Ben sana az gelirim. Sen, yüreğinin çığlığına aynı tonla karşılık verecek birine gitmelisin. Ben sana azım; çünkü yüreğimin sesi seninki kadar çok çıkmıyor. Ben, senden gitmeliyim. Sende kalmam sana haksızlık, yaşama haksızlık olur. Ben, sende kalmamalı; senden gitmeliyim.

Ya sonra…

Yıllar kovalayacak birbirini akrebi yelkovanı yakalayıp tehdit etmek isterdim; ama dinlemezler bile. Zaman aleyhimize ya da lehimize mi işler bilemedim. Aleyhimize işliyor; çünkü bizden bilmem kaç sene çaldı, lehimize işliyorsa, neden bu kadar geç kaldı?

Ben, yine başka bir kış gecesi elimde bir kâğıt, bir kalem, bir sigara; odamda bir mumun alevlerine tek gözümü kırpıp yansımalarını seyredeceğim ve başlayacağım yazmaya. Değişecek satırlarım…

Belki, bugünlerde olduğu gibi yine çıkıp geleceksin “ Ben geldim.” diyeceksin ya da gün gelecek, hesabını soracaksın. Cevap veremeyeceğim. Söyleyebileceğim tek şey, senin içindi olacak. Senin içindi gitmeler ve kalmalar senin içindi bütün bunlar. Ben gittim, sen bittin; sen bittin, ben yenildim.

Alıntı:S.Güzey