Gösterilen sonuçlar: 1 ile 9 Toplam: 9
  1. #1
    Tecrübeli Üye Kafka - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2009
    Nerden
    Labirent
    Mesaj
    278
    Blog Mesajları
    1
    Rep Gücü
    16024

    Aynada çatlayan siluet

    Aynada kendine bakınca tanımadığı kadını gören bir erkeğim. Kendimi bildim bileli bu durum böyle. Ailem bu durumu fark ettiğinde doktora göstermekten çekinmiş. Ki en yakınımız olan insanlara bile bu durumdan bahsetmemişler. Okula gittiğim zamanlar annem bana sıkı sıkı - ki bu yinelemeler her sabah olduğundan sıkıcı bir hâl almıştı- yanımda biri varken aynaların önünden geçmememi tembihliyordu.

    Aynadaki suretim benden çok daha hızlı büyüyordu. İlkokul üçüncü sınıfa gelince boyum onun omuzlarına geliyordu. Lise yıllarındaysa çok daha güzel ve alımlı bir bayan olmuştu.

    Kabul etmeliyim ki aynadaki suretim olan bu kadın günden güne güzelleşiyordu. Artık ayna karşısında daha fazla zaman geçirmeye başlamıştım. Onunla konuşmayı çok istiyordum ama bunu hiçbir şekilde gerçekleştiremiyordum. Artık ümitsiz bir aşkın içindeydim. O ne zaman istesem yanımda oluyordu. Aynanın karşısına geçmem veya cebimdeki aynayı çıkartmam kâfiydi. Ama bir süre sonra ak onu görmek yetersiz olmaya başladı. Çünkü dokunmak, öpmek ve koklamak istiyordum onu.

    Acaba o da seviyor muydu beni? Ki beni çirkin bulup bulmadığını bile bilmiyorum. Çünkü kendimi göremiyorum. Fotoğraflaraysa oldum olası inanmadım. Çünkü sanatın mükemmeliyetçi olduğuna inanıyorum. Ben ne kadar çirkin olsam da fotoğrafçı çeşilti düzenlemelerle beni kendimden de güzel bir hâle getirebilirdi. Oysa biliyordum ki ben kendimden çok farklıydım.

    O sabah uyandığımda artık hayatımdaki pek çok şeyin değişeceğine dair içimde bir uyandı. Aslında hissin uyanması benim sezgilerime değil gördüklerime dayalıydı. Yatağımın hemen karşısındaki aynaya baktığımda onu göremedim. Evet, yoktu aynada. Ayna bomboştu. Boşluğun canımı bu denli yakacağını hiç düşünmemiştim. Yerimden hızla fırlayıp aynaya yaklaştım. Biraz daha zorlasam belki aynanın içine bile girebilirdim. Aynadaysa sadece dağınık yatağım, odamın kapalı kapısı, yerdeki ters düz olmuş çoraplarım ve duvardaki film posteri görünüyordu. Hiçbir şekilde aynada bir yer kaplamıyordum. Sanırım beni terk etmişti. Yoksa neden aynada olmasındı? Peki, neden terk etmişti beni?

    O an aklımda o fikir belirdi; kendini aynalarda göremeyen birini belki o da görememiştir. Yoksa neden beni görmezden gelsindi ki? Ona söylediğim onca güzel söze veya yalvarmalarıma illâ ki bir karşılık verirdi eğer beni görseydi. Bir yansıma - ki bu benim yansımam sayılır- tarafından fark edilmeyecek kadar silik biriydim anlaşılan. O an kendimi hiçliğin kütlesi olarak hissettim.

    Derken aynadaki kapının açıldığını gördüm. Hızla başımı arkaya doğru çevirdiğimde odamın kapısının hâlâ kapalı olduğuna şahit oldum. Yeniden başımı hızla çevirdiğimdeyse yansımamı odanın kapısına sırtını yaslamış, korku içinde açılmasını engellemeye çalışırken gördüm. Biri kapıyı zorluyordu. Hayli de güçlü biriydi. Kapıyı ittikçe yansımam sarsılıyordu. Ama daha sonra kendini yeniden toparlayıp aynı korkuyla kapıya yeniden sırtını yaslıyordu. Peki, kimdi kapıyı zorlayan? Ayakları kaymaya başlayınca diğer eliyle yeni aklına gelen bir şey varmışçasına kapıyı yoklamaya başladı. Kapının kilidini arıyordu! Bense yerime mıh gibi çakılmış bir halde bu dehşet verici olayı izliyordum.

    Derken anahtarı buldu ve kapıyı kilitledi. Ama kapının ardındaki zorlamaya devam ediyordu. Yansımam koşarak aynanın karşısına geldi. Karşı kaşıyaydık her zaman olduğu gibi... Korkuyla gözlerimin içine baktı. Evet, gözlerimin içine bakıyordu. Sonra aynaya doğru başını uzatıp ağzıyla aynada buğu oluştu. O buğuya "Lütfen bana yardım et" yazdı.

    Söz defalarca okudum; lütfen bana yardım et. Ama nasıl? Ne yapabilirdim ki? Elimden hiçbir şey gelmiyordu. Ve kendimden nefret ediyordum. Ben bunları düşünürken yansımam yatağı kapıya yaslamaya başlamıştı bile. Yatağı iterken dönüp bana bakmayı da ihmal etmiyordu. Bense neler yapabileceğimi düşünüyordum. Aklıma hiçbir şey gelmiyordu.

    O anda aynadaki kapının camının kırıldığını gördüm. Elimde bir acı hissettim. Elime baktığımdaysa kanadığını gördüm. İçinde cam kırıkları vardı. Hayretle başımı kaldırıp aynaya baktığımdaysa kendimi kapının kırılan camından geçmiş kadın yansımamı boğazlarken gördüm. Kadın yansımam yerde can çekişiyordu. Ve sonunda haraketleri durdu. Birkaç çırpınış daha gerçekleştirdi. En sonundaysa hareketsizce kaldı.

    Erkek yansımam karşıma geldi ve sinsi, sinsi gülmeye başladı. Artık kendimi görebiliyordum. Ama kendimde gördüğüm tek şey nefretti. Benim olmayan bir hâlde kendimi görebilirken her hâliyle ben olan bir şeyi kabullenemeyişim ve reddedişim neden?

    Yunus B.

  2. #2
    Onursal Üye
    Üyelik tarihi
    Apr 2009
    Nerden
    ISTANBULLU -YURTDISINA OTURUYORUM
    Mesaj
    14.034
    Rep Gücü
    88647
    Merhaba!

    Algilama sinirlarini zorlayici bir nesir!

  3. #3
    Tecrübeli Üye Kafka - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2009
    Nerden
    Labirent
    Mesaj
    278
    Blog Mesajları
    1
    Rep Gücü
    16024
    Bu karalama otobüste yazılmıştı Sayın Mopsy. Ve camdan dışarı bakarken karşımda oturan bayanın yansımasını kendi yansımamla değiştirme oyunu oynarken ortaya bir anda çıkmıştı. Ve yazarken büyük keyif aldığımı da itiraf etmeliyim. Teşekkür ederim değerli yorumunuz için.

  4. #4
    Kıdemli Üye spartaküs - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Sep 2008
    Mesaj
    912
    Rep Gücü
    19319
    Sevgili Kafka; Bana ilham verdiğinizi farkettim. Zira bu ilham edebi açıdan değil... Hoş, tarifi mümkün bile değildir sözlere döksem. Çok teşekkür ederim... Siz belki farkında değilsiniz ama, birileri farkındalık içinde sayenizde. SEVGİLERİMLE.

  5. #5
    Tecrübeli Üye Kafka - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2009
    Nerden
    Labirent
    Mesaj
    278
    Blog Mesajları
    1
    Rep Gücü
    16024
    Sayın Spartaküs bir parça faydam olduysa ne mutlu bana.

  6. #6
    Tecrübeli Üye diojen - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Jul 2009
    Mesaj
    437
    Rep Gücü
    19530
    öncelikle elinize sağlık kaleminize kuvvet,

    sn kafka ,
    size hikayeyi yazarken ki ruh halinizi tekrar giydirsek bize söyler misiniz?
    sizce kadın yansımanıza yardım edebilmiş miydiniz?
    onun sizden istediği yardım olduğu gibi kabullenilmek ve rahat bırakılmak mıydı?
    yoksa erkek yansımanızı ezip onu yüceltmeniz miydi?

    yoksa siz onu boğazlarken aslında onun en çok istediği şeyi mi yapıyordunuz?

  7. #7
    Tecrübeli Üye Kafka - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2009
    Nerden
    Labirent
    Mesaj
    278
    Blog Mesajları
    1
    Rep Gücü
    16024
    Ona yardım edebildiğimi sanmıyorum. Orada yansıyan kadın bir anlamda düşlerde yaşanan aşkın ta kendisidir. Ve düşleri gerçeğe dökerek yaşadığım bazı anlar o hayalin ölmesine neden oldular.

  8. #8
    Aktif Üye
    Üyelik tarihi
    Nov 2008
    Mesaj
    1.271
    Rep Gücü
    39041
    gerçek aşk olsaydı o hayal ölürmüydü...boğazlarmıydı hayalindeki kadını ...terk edilmek aşkı öldürmeye sebep olamaz... o kadar ki yansımasında Onu gören kişi hayali yok etmez..hikaye çok güzel ancak sonu hayal kırıklığı yarattı..

  9. #9
    Tecrübeli Üye Kafka - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2009
    Nerden
    Labirent
    Mesaj
    278
    Blog Mesajları
    1
    Rep Gücü
    16024
    Sonların hepsi genel manada hayal kırıklıklarına gebedir. İstisnalarsa bir savaşın ta kendisidir.

Benzer Konular

  1. Ar damarı çatlayan toplum
    SAHARAY Tarafından Serbest Kürsü Foruma
    Yorum: 3
    Son mesaj: 01-12-2008, 03:35 PM
  2. Çatlayan evlilikleri onaran cümleler
    Nil@y Tarafından Evlilik ve Aile Foruma
    Yorum: 2
    Son mesaj: 11-06-2008, 03:48 PM
  3. Ar damarı çatlayan toplum!
    SAHARAY Tarafından Vip Salonu Foruma
    Yorum: 2
    Son mesaj: 15-05-2008, 12:15 PM
Yukarı Çık